Şeker Portakalı
Jose Mauro De Vasconcelos
"Biliyor musun, insanları öldürmüyorum Portuga. Onları kalbimde yaşatmaktan vazgeçiyorum, işte o zaman gerçekten ölüyorlar."
Okur Notları
Şeker Portakalı
Jose Mauro De Vasconcelos
"Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken bir şeyi kalbinde saklamasıydı."
Şeker Portakalı
Jose Mauro De Vasconcelos
"İnsanın içindeki hayaller ölünce, dünyanın geri kalanı anlamsızlaşıyordu."
Şeker Portakalı
Jose Mauro De Vasconcelos
"Hayat bazen çok acımasızdır, Zeze. Ama bu dünyada sevgiden daha büyük bir güç yoktur."
Şeker Portakalı
Jose Mauro De Vasconcelos
"Neden çocukların konuşmasına izin vermiyorlar?" "Çünkü büyükler her zaman haklı olduklarını sanırlar."
Şeker Portakalı
Jose Mauro De Vasconcelos
"Acı çekmek ne demekmiş asıl şimdi anlıyordum. Acı çekmek, dayak yemekten bayılmak değildi. Ayaktaki cam kesiğiyle eczaneye gitmek de değildi. Acı çekmek, insanın bütün gövdesinin acımasıydı. Kimseye söyleyemeden kalbinde ölen sırdı."
Şeker Portakalı
Jose Mauro De Vasconcelos
"Sonra her şey bitti. Kalbimde hiçbir şey kalmadı. Sanki bütün dünya boşalmış gibiydi."
Şeker Portakalı
Jose Mauro De Vasconcelos
"Öldürmek, sadece tabancayı çekip ateşi boşaltmak değildir; hayallerini yıkmak, birinin yaşama isteğini elinden almaktır."
Şeker Portakalı
Jose Mauro De Vasconcelos
"Onu düşünmekten kendimi alamıyorum, şimdi ne yapıyordur acaba?" "Unut onu Zeze, o artık yok." "Nasıl yok? Ben onu her gün kalbimde yaşatıyorum."
Şeker Portakalı
Jose Mauro De Vasconcelos
"Daha çok anlat," dedim. "Hoşuna gidiyor mu?" "Çok. Elimden gelse bütün gün dinlerdim seni." "Sevginin ne olduğunu biliyor musun?" "Bilmiyorum." "Sevgi, insanın başkasını her şeye rağmen sevmesidir."