“Sessizliğim, fırtınadan önceki o tanıdık ağırlığı taşıyor.”

“Ağırlığım, sırtımda değil, omuzlarımın altında biriken nehir.”

“Gülüşümün altında, kimsenin duymadığı bir çığlık yatıyor.”

“Yüküm o kadar ağır ki, adımlarım bile yankı yapmıyor.”

“İçimdeki sessizlik, dışarıdaki gürültüden daha derin.”

“Her şey yolunda derken, aslında her şey dağılıyor.”

“Ağır duran, en çok acıyandır; bilir misin?”

“Bu kadar yük taşımak için omuzlarım fazla inceydi.”

“Sanki herkes koşarken ben, zamanın ağırlığında duruyorum.”

“Görünmez yükler, en ağır olanlardır; taşıdıkça büyür.”