ALINTILAR

Ömrümüzün çoğunu doğru düzgün yaşamadan geçirmiş olmamız beni kahrediyordu.

çıkarlarımızı yanlış anladığımız için arzularımızın çoğu da yanlış yoldadır.

Acı çeken kimse inlemekten zevk alır; almasa inlemesini pekâlâ tutardı. Bu çok hoş bir örnektir okuyucularım, üzerinde durulmaya değer.

iki kere ikinin dört etmesinden bana ne?

Kötü biri olamamak bir yana, herhangi bir şey olmayı da beceremedim: Ne kötü ne iyi, ne alçak ne namuslu, ne kahraman ne de haşerenin biriyim. Şimdi bir yandan köşemde pinekliyor, bir yandan da acı, faydasız bir teselliyle avunuyorum: Zeki insanlar asla bir baltaya sap olamaz, olanlar yalnız aptallardır.

Varıp dayandığımız sonuç: En iyisi hiçbir şey yapmamaktır. Bir köşeye çekilip, seyirci kalmaktan iyisi var mı? Onun için yaşasın yeraltı!

- Bir insan havuza da düşse, denizin ortasına da düşse, yapacağı iş yüzmektir, değil mi?
- Şüphesiz.
- Öyleyse, biz de yüzmeye başlayalım, belki bir yunus sırtına alır bizi, beklenmedik bir
şey olur da işin içinden çıkarız.

Duyuların arzuları bizi şuraya buraya sürükler, ama sonra ne
kalır elinizde? Vicdan azabıyla zihinsel israf. Neşe içinde
çıkar, çoğu kez üzgün döneriz, gecenin hazları sabahı kedere
boğar. Aynı şekilde duyuların mutluluğu da önce hoşa gider,
ama sonunda incitir ve öldürür.”

Daha birey olmamışken edebiyat adamı olmuşsunuz.

Kazma küreği elinize alma cesaretini gösterin. Bir gün hafızanızdan ağzına kadar
dolu bir bahçıvan arabası misali tatlı bir rayihanın
yükseldiğini duyumsamanın zevkini tadacaksınız.

Yarın, yarından sonra bir yarın, bir yarın daha
Sürüp gidiyor günden güne küçük adımlarla

Hayır yok tenden artık...”
STÉPHANE MALLARMÉ

Hayat çalkantılı, ama artık sakinleşmekte olan bir hayatın anlamsız köpüğünden ibaret.

Her erkek, içinde, o ya da bu kadına ait olmayan sonsuz bir kadın imgesi taşır. Bu imge özünde bilinçdışıdır ve erkeğin organik sistemindeki asıl kadın biçiminin yani bir arketipin, kalıtımsal bir öğesidir. Bu asıl resim, kadınlığın tüm atasal deneyimlerinin ve o güne dek kadınlığın bıraktığı izlerin bir birikimiyle oluşur. İmge bilinçdışı olduğu için sevilene bilinçsizce yansıtılır. Tutkuya ya da nefrete neden olan budur.

Şeytan işbaşında olduğunda, insan ya çok yakın ya da çok uzaktır. İnsan ancak, o suskunken ılımlı olabilir.

Tutkuların cehenneminden geçmemiş bir insan hiçbir zaman onların üstesinden gelemez

Günümüz, geçmişten kaçmamız için bize baskı yaptıkça, bizi tehlikeli bir biçimde, gelecekle ilgili çocukça düşlere itiyor.

En derin ve en önemli konuşmalarım hep adı sanı bilinmeyen insanlarla oldu.

Herkesin fantezisi olabilirdi ama gerçek farklı bir şeydi.

Öykülerin doğru ya da yanlış olmaları önemli değil. Önemli olan, bunların gerçekten ''benim'' öyküm ve ''benim'' gerçeğim mi oldukları sorusu.