ALINTILAR

İlk taşı günahsız olanımız atsın!

İnsanların senin hakkında iyi şeyler söylemesi için önce ölmen gerekir.

Bir insanın değerini belirleyen şey neyi sevdiği, neye tutkun olduğu, neye âşık olduğudur.

Doğru, kapılardan sığmaz; yalan, fare deliğinden girer.

Bütün meselemiz, bir insanın kalbine dokunabilmektir.

Yeteri kadar diye bir prensib var. İhtiyacı aşan her şey zehir ;insanın canına okur.

Sen bir ruhun olduğunu, yalnızca bedenden ibaret olmadığını anla, ruhumu nasıl beslerim derdine düş, dermanın gelip seni bulacaktır.

Ben, önce insan olmamız gerektiğini, daha sonra başka sıfatları edinmemiz gerektiğini düşünüyorum.

Vicdan yaralandığı zaman da bir tür kan dökülmez mi?

Ne demişler: "Kendini bilen, Rabbini bilir."

Önce biraz ağladılar, ama alıştılar şimdi. Aşağılık insanoğlu her şeye alışır!

Her şeyi tamamen unutmak, yepyeni bir yaşama uyanmak istiyordu.

İnsanlığa yararlı olan her şey soyludur!

Anlamıyorum doğrusu: Yolunca, yordamınca kuşatılmış bir halk üzerine bombalar yağdırmak, biçim bakımından kimseyi rahatsız etmiyor ve saygıdeğer bir şey sayılıyor bu!

Tanrının bana baş edemeyeceğim bir şey vermeyeceğini biliyorum. Sadece keşke bana bu kadar güvenmeseydi diyorum.

Ah, bugünlerde dünyada ne utanç verici şeyler oluyor...
Tanrı bize acısın!

Ey gönül, bahar geldiği halde sen yine de şad olmadın; güller açıldı, laleler açıldı...🌷

İnsan, anlaşılmayı çoğu zaman kullardan bekler; ama herkesin bakışı sınırlı, kalbi eksiktir. Oysa Allah, kalbin en gizli hâlini bile bilir ve seni senden daha iyi anlar. Bu yüzden kırıldığında yüzünü O'na çevirdiğinde, gerçek huzuru ve anlaşılmış olmanın derinliğini kalbinde hissedersin.

Ben çoktan kapadım o defteri...Lakin defter kapanmıyor...Mazi hiçbir vakit bizi büsbütün terk etmiyor. En umulmadık yerde birden karşımıza çıkıveriyor.

Yıldızlar içinde bir gece...