ALINTILAR

Anlatacak çok şeyim vardı ama
Konuşacak kimsem yoktu...

"Aklım seni neden aramam gerektiğini bilmiyor ama kalbim nedenlerle ilgilenmiyor."

Bazen yol değil insanın kendisi biter...

"yaşayanlar ölülerin gözlerini kapatır, ölüler yaşayanların gözlerini açar"

"Hadi git, kendine geç kalacaksın. Hep böyledir.
Herkese yetişir, kendine geç kalırsın..."

"Bir daha olmaz
Bin kere tövbe
Kan davası mı bu
Bu nasıl öfke?"

"Şehit çocuklarıydık biz. Babasıyla kim daha çok vakit geçirmişse o kendini şanslı sayardı."

Gözler kör değildi, ama göğüslerdeki kalpler kör idi.

Uyursam geçer değil, geçerse uyuyabilirim.
Büyürsem unuturum değil, unutursam büyürüm.

Saçlarına o ilk beyaz düştüğü an,
anlayacaksın ki hiçbir şey kalmıyor yerinde.
Ne seni kıvrandıran kederler,
ne ayaklarını yerden kesen sevinçler...
Bir rüzgâr fısıltısına dönüşünce anılar,
her şey nasıl da bir rüya gibi...
Oysa daha dün gibiydi saçlarıma çiçekler taktığım günler...