DİJİTAL KİTAPLIK

"Alıntı (Sayfa: 144-145) Şiir: Robenson Robenson, akıllı Robenson'um, Ne imreniyorum sana bilsen! Göstersen adana giden yolu; Başımı dinlemek istiyorum. Ben senin olurum, sen kaptan ol; Yelken açarız bir sabah vakti. Güneşte gölgemiz olur deniz. Yolculuk! derken adamızdayız. İsterdim tercümanım olasın, Tanıtasın beni balıklara, Vahşi kuşlara ve çiçeklere; Bizdendir diyesin benim için. Ağacı çıkmasını bilirim, Tanırım meyvanın olmuşunu; Taş kırmak da gelir elimizden, Ateş yakmak da, aş pişirmek de. Robenson, halden bilir Robenson, Ada hâlâ batmadıysa eğer, Alıp götürsen beni oraya, Deniz yolu kapanmadan evvel! 🎯 Robenson'a özenen bir adamın masum kaçış hayali. Herkesin içindeki “uzaklara gitme” arzusu."