ALINTILAR

Bu insansıların tarihinden öğrendiği bir şey varsa, o da bu insansıların kadınlarının katılmadığı hiçbir hareketin devrime dönüşemiyor olduğuydu. Insansılar belki fark etmemişlerdi ama devrimleri daima kadınlar yapıyorlardı. Çünkü annelerdi uygarlıkların ruhunu koruyanlar.

Kendi fırtınandan çık hayatı izle...

İnsan, ilgisine paha biçemedigi bir varlığın ilgisizliginde nerede olursa olsun cehennemde degilmiydi.?

Sahip olmak için emek veriyorlar. Anlamak ve anlamlanmak için değil.
Gezegenin kadınları bakılacak, ellenecek, zevk vermekle görevli hizmetler gibi , bu ölçüler üzerinden değer görüyorlar.
Erkekler, porno adını verdikleri tuhaf, dejenere ve bedenin cinsellik ihtiyacını adım adım öldürüp sadece masturbasyonla son bulabilen bir cinsellik yaratmak için sanki özellikle dizayn edilmiş filmlere bağımlı olmuşlar. Akıllarına soktukları her çirkinliğin zamanla nasılda kendileri için normalize edildiğine, sadece deformasyonda çiftleşebilen bozulmuş varlıklara dönüştüklerine ve zihinlerinde kök salan her deformasyonun bir süre sonra toplumsal bilinci sekillendirecegine uyanmalilar!
Bu gezegendeki tüm deformasyonun merkezinde maddelestirilmis bir evren algısı ve nesilleri doğuran annenin yağmalanması var!
Bunu anlayabilseler belki birkaç bin yıl sonra insana bile dönüşebilir bu insansı potansiyeller...

Daha sadece 3 yıldır dünyada olan savunmasız küçük çocuklara tecavüz ettiklerini ve bu tecavüz filmlerini sattıklarını gördüm.
Birbirlerinin organlarını çaldıklarını, 4 yaşındaki bir çocuğu kaçırıp karnını yarıp tüm iç organlarını çaldıktan sonra bedenini inşaata bıraktıklarını gördüm.
Öldürmenin spor olduğunu, bir canlıyı yaralamaktan zevk aldıklarını, buna da "av" dediklerini, çi'ye işkencede bulunduklarını gördüm.
Hayvanları birbirleriyle ölümüne dövüşen makinelere dönüştürdüklerini gördüm.
Kelimeler yetmiyor farkettiklerimi ifade etmeye, öğrendiklerimi bilseniz sadece benim hissettiklerimi hissedebilirsiniz. Zihninizde başka düşünceye yer kalmaz.
İçimde yayılmaya başlayan nefretle savaşıyorum.
Çi adına sözüm olsun ki tüm ruhumla sevgisizligin içime yayilmamasi, beni zehirlememesi için savaşıyorum. Çi 'ye sahip çıkmalıyım. Bu gezegende birileri yaşama sahip çıkmalı!

İşte böyle, sıradan kızların dünyayı değiştirmelerinin zamanı çoktan gelmişti

Akıl deneyime eremediğinde, zihin yaşanmışlıkların içindeki anlamı bulamadığında yazmalı insan.

Hayat hepimizden daha akıllı. Bize kendi potansiyelimize ulaşmamız için sürekli fırsat verir. Bazen verilen fırsatları görmez, bazen bu fırsatları görüp kaçırır, bazense bu fırsatlarla savaşırız... Ama hayat vazgeçmez, biz vazgeçmediğimiz sürece.

Bu gezegende insanlık dışı bişey var ve o şeyin kaynağını bulmak zorundasınız

Babam derdi ki, bu kadar iyi olma. Sen bu kadar iyisin diye evrenin bir yerinde birileri o kadar kötü olmak zorunda kalıyor. Evrenin tek sorunu denge...

Fikrini korumayı öğrenmişti Manu, televizyon seyretmiyor, parazitlere ait olan hiçbir yayın kuruluşunun haberini okumuyordu.

Bir ulusun köleliği; kendi vergileriyle hayat verdikleri kurumların diğerlerinin eline geçmesiyle başlar, kurulan nükleer santrallerin yaydığı zehirde yetişen nesillerin, hayatta kalmaktan başka hicbiseyi önemsemeyecek sağlıksızlıkta olmasıyla devam eder ve samanı bile yurtdışından ithal eder hale gelmesiyle doruk noktasına ulaşırdı.

Önyargı, düşüncenin en büyük hastalığıdır.

Acıdan keyif alan, başkasının acısından beslenen bir organizma var burada. Kendilerini beslemek için çiftlik adını verdikleri penceresiz odalarda küçücük kafeslerin içine tıktıkları kıpırdamalarina bile izin vermedikleri tavukların boyunlarını kopararak onları yediklerini, her yıl yumurtadan çıkan milyonlarca erkek civcivi dev kutuların içine fırlatıp makinelerin içinde ezerek öldürdüklerini , kanı süzdükten sonrada o yavruların leşlerini anne tavuklara yedirdiklerini gördüm.
Kadınlar giysin diye kürklerini delmemek için susamurlarını arka bacaklarından tutup kafalarını yere vura vura, omurgalarını kırarak öldürdüklerini gördüm.
Dişlerinden kolye yapabilmek için önce yakaladıkları bebek fillerin dişlerini söktüklerini ve yavrusunu kurtarmaya çalışan anneyi tuzak kurarak yakalayıp yaralı yavrusunun önünde vahşice öldürdüklerini gördüm.
Etlerini yedikleri ot oburları daha fazla kilolansınlar diye artık etlerle beslediklerini ve karanlık ahirlarda ayağa bile kalkmasına izin vermedikleri inekleri kafalarına çivi çakıp can çekistirerek öldürdüklerini gördüm.

Bu insanların tuhaf bir özelliği vardı ki aralarından bazıları hissetmedikleri duyguları yansıtmanın sanki ustası olmuştu.

Aşk, emek vermeyi seçenler için tekamüle en büyük araç değil miydi?