İki temel yalan vardır:” Doğruyu söylüyorum,”diyen yalan ve “Söyleyemem” diyen yalan. Kendi üzerine düşünen akıl sahibi varlık her
iki önermenin de anlamsız olduğunu bilir.
s.61

Bir birey ne isterse yapabilir, diye ilan eder evrensel eğitim, istemenin ne anlama geldiği konusunda yanılmamak lazım yine de.
Evrensel eğitim, iradenin mucizevi güçlerini keşfeden girişimcilere sunulan başarı anahtarı değildir.

s.60

Varoluş ihtiyaç ve koşullarının onlardan talep ettiği zekayı geliştirirler. ihtiyacın bittiği noktada zeka durup dinlenir; bir
ihtimal daha vardır, o da daha güçlü bir iradenin sesini duyurup "Devam et," demesidir.

s.56

Evvela "Yapamam" aslında "istemiyorum; niye uğraşayım ki?" demektir. İkincisi: "Yapabilirim
tabii, çünkü ben zekiyim, ama işçiyim: Benim gibi insanlar o işi yapamaz, mesela komşum yapamıyor. Ayrıca ne işime yarayacak ki?
Sonuçta ben beyinsizlerle çalışıyorum."
Böyle uzar gider eşitsizliğe duyulan inanç. Üstün bir zekayı aşağılayacak daha üstün bir zeka bulunur her zaman; aşağı bir zeka da
tepeden bakacak daha aşağı bir zeka bulabilir.”

s.46

“Bir zihni, bir de kalbi vardır; büyük bir zihni, hassas mı hassas bir kalbi ! “

S.45

Arayan her zaman bulur. İlle de aradığını, hele ki bulması gerekeni bulmaz. Ama bildiği şey ile ilişkilendireceği yeni bir şey bulur mutlaka.

Hırslılar , kendilerini kimseden aşağı saymamakla kazandıkları zihinsel gücü, kendilerini başka herkesten üstün saymakla kaybederler.

“Cahil birinin bir kez yaptığını bütün cahiller her zaman yapabilir. Çünkü cehalette hiyerarşi yoktur.”

“Demek ki başarmak için tek gereken istemekti. Demek ki her insan başkalarının yaptığı ve anladığı her şeyi anlamaya potansiyel olarak kadirdi.”