Kimseyi, kabuğuna yaklaşıp içindeki savunmasız halini görecek kadar yakınına sokmuyordu. Dışarıdan bakıldığında son derece güçlü ve pozitifti, insanların arasındayken suratı asık görünmezdi.
Duygularını göstermekten hoşlanmazdı.
Yaşanılanlara ve etrafindaki olaylara gerçekçi yaklaşırdı.
Sık sık arkasından "Ne duygusuz adam yahu!" dediklerini duyardı. Yüreğinde yaşadığı tunamiler, kıtalarını birbirine katsa da bu sözlere içinden gülerdi.