Cismen namuslu ama ruhen hırsız olana ne hüküm verirsiniz?
Keder varlığınızda ne kadar derin bir oyuk açarsa, taşıyabileceğiniz sevinç o kadar fazla olur.
Yokluk korkusu yoksunluğun bizzat kendisi değil midir?
Yüreklerinizi verin, fakat teslim etmeyin birbirinizin eline. Çünkü bir tek Hayat'ın avucuna sığar yürekleriniz.
Çünkü aşk taçlandırdığı gibi çarmıha da gerer sizi. Hem besler, büyütür hem de budar sizi.
Aşk sizi çağırdığı zaman, onu izleyin... Yolları zorlu ve dik olsa da.
Bu hep böyledir, sevgi kendi derinliğini bilmez ayrılık vakti gelip çatana kadar.
Yemişlerini derip onlara verebileceğim yüklü bir ağaç mı olavak yüreğim?
Ayrılık günü toplanma günü mü olacak? Akşamımın aslında şafağım olduğu mu söylenecek?
Uzundu surları arasında geçirdiğim çile günleri, uzundu yapayalnız geceler; kim çile ve yalnızlığını geride bırakabilir ki içi sızlamadan?
Kederlenmeden ve huzur içinde nasıl giderim?