Eğer yüreğim buna karşı çıkıyorsa onu susturmasını bilmem gerek.

Üzerimizdeki yıldızlar sessiz. Sırtımızda yanılgılarımız, savrulup gidiyoruz.

Bilinç seviyesi ne kadar düşerse fanatiklik de o ölçüde artar.

Biliyoruz ki ancak zerre kadar bir bilginin efendisiyiz. Kalan sonsuz büyüklükteki bilinmezliğin ise kölesiyiz.

Korkaklar bin kere, cesurlar bir kere ölür.

Bana öyle geliyor ki aslında sen hiçbir zaman kaybetmediğin bir şeyin peşindesin.

Sence halkın ezici çoğunluğu hakikatin ne olduğuna aldırıyor mu? Umurlarında bile değil! Sadece rahat bırakılmak ve hayal güçlerini besleyecek masallarla kandırılmak istiyorlar. Peki ya adalet? Şahsi ihtiyaçları karşılandığı müddetçe onlar için bu kavramın da zerre kadar ehemmiyeti yok.