Bosna savaşı sırasında Sırplar Bosnalı kadınlara tecavüz etmiş, kadın çocuk demeden katletmiş, savaşın en vahşi sahnelerini Bosnalılara yaşatmışlardı. Bu vahşetin bazı failleri yakalanıp esir alınınca, aynı muamelenin bu esirlere uygulanması için Aliya İzzetbegoviç’ten izin istenir. Aliya İzzetbegoviç şiddetle reddeder.
Komutanlar ısrarcıdır:
– Onların bize yaptığını, aynen biz de onlara yapmalıyız.
Bunun üzerine Aliya, tarihe geçen şu cümleyi kurar:
– **Sırplar bizim öğretmenimiz değiller.**

Misafirin iyisi gelir geçer kuş gibi,
Kötüsü ise, oturur daim baykuş gibi.

Anadan doğunca kürkün var mıydı,
Üryan gelmedin de börkün var mıydı,
Torba torba mecidiyen var mıydı,
Tükenmez parayı sana kim verdi.

Dinle Ruhsati’yi ne deyem sana,
Sana bir öğüttür sanma ki çare,
Çalışmayla verse verirdi bana,
Bu köşkü sarayı sana kim verdi.

Eylemem ölsem de kızbi ihtiyar,
Doğruyu söyler-gezer bir şairim,
Güzel bir mazmun bulunca Eşrafa,
Kendimi hiciv eylemezsem kâfirim.