Karanlıkları yırtacak olan ışığın kendisi değil, yüreğindeki gönül gözünün feridir.

Bazen susmak; kendine, ailene ve her şeyden önemlisi de vatanına yapılan en büyük ihanettir. Yeri ve zamanı geldiğinde öyle bir haykıracaksın ki,seni alemi cihan duyacak. Sonra feryadın arşı kaplayıp özgürlük güneşi olacak.

Masumiyetin öldürüldüğü yerde geriye ne kalabilirdi ki; kusursuz ve acılı bir cinayet.

İnsanın aklı albızlara karıştığı vakit ona yüreği kılavuz olurmuş.

Eğer yaptığın işe gönül verirsen o senin aşkın olur. Eğer, ruhunu verirsen, işte o senin vuslatın olur. Ama yok,yaptığın işe vaktini verip yüreğini vermez isen işte o zaman senin en büyük düşmanın olur.

Edebiyatçılar bence bu dünyanın en büyük silahşorları.. Silahları ise hiç şüphesiz hayatları boyunca kelimelerle yaptıkları savaştan galip gelen kalemleri.. Kan yerine silahlarından mürekkep damlayan kahramanlar ordusu onlar!

Dünya,güzel bir tiyatro sahnesiyken insan denilen canlı ise bu sahnede 3 maymunu oynamaya devam etmişti...Hala da oynamaya devam ediyor.
Peki ya siz? Hiç canınız yandığında sessiz kalmayı ve üç maymunu oynamayı seçtiniz mi?