Aşk, yalnızca bir değil, tam üç adet karşıtlığı bünyesinde barındırır.

Zihinsel yaşamımızın bir bütün olarak, üç zıt kutbun, üç adet karşıtlığın idaresi altında olduğunu düşünecek olursak, aşkın bu çok sayıda karşıtını belki de daha iyi anlayabiliriz.
Bu üç zıt kutup şunlardır:
Özne (ego) ve obje
(dış dünya).

Haz - hazsızlık.
Etkin - edilgen.

İnsan başkasına yapamadığını…
kendine yapar.
“İşkence etme arzusu, mazoşizme değil de kendi kendine işkence etme ve kendi kendini cezalandırma arzularına dönüşmüş durumdadır.”

“İçgüdüsel bir uyarıcı, dış dünyadan değil organizmanın kendi içinden doğar.”

Öznenin kendi benliğine çevrilmesi…
“Aslında acının kendisi değil, ona eşlik eden cinsel uyarılma halidir.”