Yüreğinde bir şeyler kırıktı. Bir şeyler eksikti. Eksik olan duygunun ne olduğunu da çok iyi biliyordu üstelik. Güven...
Ruhu artık ne cinayetleri, ne de cinayetlerin sebeplerini kaldıramayacak kadar yorgundu. Ölenlere mi kurban demeliydi, öldürenlere mi, bilemedi.
Her zaman haklı değildi belki ama her zaman hakkını koparıp alan olmuştu. Gerekirse zorla...
Başkalarının acıları insanoğluna daha çekici gelmez miydi zaten?