İnsanın köklerini öğrenme arzusu hiç geçmeyen bir kaşıntı gibiydi.
(syf: 95)
(syf: 95)
Hedefe doğru giderken yorulmanın bile insanı tazeleyen bir yanı oluyordu.
(syf:63)
(syf:63)
Bazen en büyük kaçış, aslında kayboluştur.
(syf:62)
(syf:62)