ALINTILAR

Bilir misin, 'canım' dediğimde içimden canımın çıkıp sana koştuğunu duyarım hep.

İt yese kudurur yazdıklarımı.
Ama anlayana tabii!

“Gözlerini öperim.
Ama gene yarımım.”

“Ve gene elbette ne sen ne de ben, sıradan sürüden biri değiliz.”

“Hep­sinden güzeli ve en beteri dünyayı değiştirebilmek, insanoğluna kendini tanıtmak, onu aşağılık olmaktan ve çaresizlikten kurtarmak aşkı, yetisi… Zekân canım ve tek kelimeyle: SEN…”

“Şu anda yapayalnız bir dalganın üstünde boş bir konserve kutusundan farksızsam da, senden kopmanın imkânsızlığını daha bir aşkla duyuyorum.
Üzerime Toroslar yıkılmış sanki. Öyle duyuyorum işte.
Öyle kesin ve kudretli.”

“Seni sade, bir dost, bir sevgili, bir can parçam olduğun için değil; beni, bu garip ve tedirgin canı, yaşama tutkusuna umuttan, aşktan, ölümü unutturan güzelim sevdalardan yana o aziz duyulara, düşünlere sımsıkı bağlayan bir dünya olarak seviyorum.”

“SEVİYORSAM, sen olduğun içindir.
UTANIYORSAM, senden utanabilirim ancak.
YİĞİTSEM, seninle yiğit olunur elbet. Korkuyorsam, sensizliğin korkusudur bu.”

Hep seni hayalliyorum. Korkunç…
“Galiba erkekler hayale, romantizme daha düşkün oluyor.
Kız kısmı peşinci, realist!”

Dilenci gibi iğreniyorum kendimden.
De bana, yalan mıyım?
“Hassiktir lan diyorsun, kazanmışlık, büyüklük, yaşamak hep Leyla’da.”

Yerden alıp gökte yediğimiz zamanlar.
“Neye kızıyorum biliyor musun?
Seni tanıyabilmek için 30 yıl dalga geçtiğime.”