Gonca güller gibi büyüttüklerim, Vesile olup da yürüttüklerim, Ömrümü uğrunda çürüttüklerim, Kaşın kırıştırır horlar mı beni? Dışarı atmaya zərlar mı beni?

Kırıldı pusulam, düştü bu ize, Dermanım tükendi, yük oldum dize, Aşılmaz bu yokuş, bağlanmaz düze, Bitmeyecek bu kış, gelmeyecek yaz. Dostlar, saçlarımda beyaz var, beyaz. Gönül niyaz eyle, yeter bunca naz, As, duvarda kalsın tambur ile saz,

Ateşe yaktın beni ey gözleri ela sen! Eyledin en sonunda dertlere miptela sen. Dumanlar kaplamısken dağlar gibi başımı, Az diyorsun çektiğim acılara hâla sen!”