Mümkün mü bu?
-Evet mümkün!..
Nasıl?
-Unutarak!
Unutarak mı?
-Elbette!.. Unutmak olmazsa insanoğlu nasıl yaşardı bunca acı ortasında.
Ya hatırlamak!..
-Evet, o da var. Ömür böyle geçiyor işte; kah unutup kah hatırlayarak.

Aslolan ayna camının ardına sürülen sırda. O sır olmasa kendimizi adi bir cam karşısında bulacağız ve hiçbir şey göremeyeceğiz.
Sır bize bir kapı aralıyor.
İşte diyor, sen busun.

Ne demişler: "Kendini bilen, Rabbini bilir.