Dünyadaki bütün akıllar bir araya gelse akıldan nasip almamış birisi için hiçbir kıymet ifade etmez.

İnsan ki kadından doğmuştur, günleri kısadır ve sefaletle doludur.
Bir çiçek gibi topraktan çıkar, vurulur gider.

İnsan tabiaten daima toplar.
Çünkü o akıl sahibi varlıktır ve akıl daima birlik peşinde koşar.
Ama aynı zamanda insan dağıtır da.
O yeryüzü sakinleri arasındaki en büyük dağıtıcıdır.
Ve dağıttıkları, bugün olduğu gibi, sonunda kendisini dağıtır.

Kimsenin gözünün kimseyi gördüğü yok.
Herkes kendi 'ben'inin derdinde.

Sefalet ve ihtiyaç yoksul insanı sınırlar; onun işi yahut uğraşı bilgisinin yerini alır ve düşüncelerini işgal eder.

Zihinsel ihtiyaçların olmadığı durumda,
zihinsel zevkler mümkün değildir.

Üslup bir kimsenin bütün fikirlerinin, ne kadar çeşitli olursa olsun yoğrulup şekillendiği hamurdur.

Onlar mutluluklarını boş vakitlerinin karşılığında kazanırlar; fakat asıl arzu edilen şeyi, yani boş vaktimi feda etmek zorunda kaldıktan sonra bana o mutluluğun ne faydası vardır ki ?

Okumaksızın geçen boş zaman bir tür ölüm, insanın canlı canlı gömülmesidir.

Herkes aklını kullanmak yerine inanmayı tercih eder.
#seneca