Belki de bir şarkının notaları olarak doğduk. Seni şarkının sonuna beni nakarat kısmına koydular belki... Dillerde ben dolaştım ama hep sonum sen oldun. Bitmeseydin iyiydi, lakin mümkün değildi.

Bazı şeyler var böyle eskiyor, eski kıyafetlerimiz hani. Bazen giyemeyeceğimiz kadar eskiyorlar, atmaya kıyamıyoruz, seviyoruz yinede. Yenisi güzel oluyor onu da seviyoruz ama eskisinden geçmek kolay olmuyor. İşte bir şeye alışmak, sevmek, kendine katmak bu. Geçememek hep alışkanlıktan.

Boş ver, Sarılmayalım Biz

Sarılsak biliyoruz ki daha zor ayrılacağız. "Sarılmayalım" dedi,

"Tamam" dedim.

"Neden tamam dedin" der gibi baktı.

"Önce sen başlattın" dedim gözlerimle...

Gitti, temmuzun ortasında üşüdüm.

Kalın giyinmeliydim belki ama onun kadar sıcak tutan bir şey yoktu.

Artık bana dört mevsim kış, yokluğunda ısınamıyorum.