Hırslar diyorum hırslar. Her şeyi yaptırır, her şeyi ödettirir. Özellikle de en büyük hırs kurbanı kalptir. Kalp öldürür.

İçimde kaynayan bir yalnızlık, ona ek olarak da fokurdayan bir boşluk vardı.

Küçükken hayal kurardım. Her canım yandığında, her üzüldüğümde, her kapana kısıldığımda tek bir hayalim olurdu. Ağladıktan sonra uyuduğumda gözlerimi açtığımda bambaşka bir yerde uyanmayı, gözümü açtığım evrende beni türlü türlü güzelliklerin beklediğini varsayardım.

Hayat hırçın bir derenin ortasında tek başına kalakalmış tutunmaya çalışan bir taş zorluğunda karşıma çıkıp duruyordu.

Sanki kalbimin ortasında beni yakıp yıkacak bir savaşa gebeydim. Kazanan hangi taraf olursa olsun kaybeden yine de ben olacaktım.

Dünyada milyarlarca insan varken yine de kendi içimizden yalnız değil miydik zaten?

Bazı şeyler vardır. Bitti dersin, bitirdi dersin ama aslında öyle değildir. Bitti dediğin yerden yine, yeniden başlarsın kanamaya. Yeniden adım atarsın ölüm çukuruna. Ben her günümü bitti, bittim diye geçiriyordum adeta.