Kitap incelemesi

Alice Miller'ın bu kitabı, insanın geçmişiyle kurduğu ilişkiyi derinlemesine sorgulayan etkileyici bir psikoloji eseridir. Yazar, çocukluk döneminde yaşanan olayların ve özellikle ebeveynlerle kurulan ilişkinin, yetişkinlikteki duygu ve davranışlarımızı nasıl şekillendirdiğini örneklerle açıklar. Miller'in sade ama güçlü anlatımı, okuru yalnızca bilgi edinmeye değil, aynı zamanda kendi yaşam öyküsüne dönüp bakmaya da davet eder.
Kitabın en çarpıcı yönlerinden biri, bastırılmış duyguların insan yaşamı üzerindeki etkisini gözler önüne sermesidir. Yazar, çocuklukta karşılanmayan ihtiyaçların ve görülmeyen acıların yıllar boyunca farklı şekillerde ortaya çıkabileceğini anlatırken, bunu suçlayıcı bir dilden uzak durarak yapar. Bu nedenle kitap, yalnızca psikolojiye ilgi duyanlar için değil, kendini daha iyi anlamak isteyen herkes için değerli bir kaynak niteliğindedir.
Bilmek Seni Özgür Kılacak, okunduktan sonra uzun süre etkisi devam eden kitaplardan biridir. Bazı bölümleri insanı rahatsız edecek kadar gerçekçi olsa da, bu rahatsızlık aynı zamanda farkındalığın da başlangıcıdır. Alice Miller, geçmişi değiştiremeyeceğimizi ancak onu anlayarak kendimizi özgürleştirebileceğimizi hatırlatır. Bununla birlikte, kitap üzerine düşündüğümde yalnızca bilmenin ve farkına varmanın her zaman yeterli olmadığını düşünüyorum. Geçmiş travmaların kökenlerini anlamak önemli bir adımdır; ancak gerçek iyileşme çoğu zaman bu farkındalığı eyleme dönüştürmekle mümkün olur. Bu nedenle, kişinin yaşadığı duygusal yaralarla sağlıklı bir şekilde çalışabilmesi için gerektiğinde bir uzmandan destek almasının da büyük önem taşıdığı kanaatindeyim. Bu yönüyle kitap, yalnızca bir farkındalık çağrısı değil, aynı zamanda iyileşme yolculuğuna çıkmak için bir davet niteliğindedir. Keyifli okumalar:)

Bir belayı, ona bakıp her gün yeniden üretildiğini anla­maktan kaçınarak nasıl başarılı bir şekilde alt edebiliriz?

Gelecek kuşakların esenliği onları hiç ilgilendirmiyor olabilir mi? Oysa sık sık şiddetten söz edip, şiddeti yok edecek yöntemler arıyorlar.

Eğer gerek­ çesine inilmeyecekse şiddeti yargılamak ne işe yarar?

Yetişkinlerin tersine, işkence gören çocuklar, utandıkları için kendilerine yapılanları anlatmaz. Bilinçli bellek bu ıstı­rapları unutmayı başarabilir belki, acılar da bastınlabilir ama bedenin hafızası en ufak ayrıntıyı bile saklayacak ve yetişkin insanın davranışları bunları dışavuracaktır.

Eskiden insanlara psikopat denirdi, sonrala­rı sosyopat denmeye başlandı, bugün artık narsistik kişilikten ya da sapkınlıktan söz ediliyor. Her seferinde söz konusu olan şey iç dünyanın boşalması ve gerçek duyguların bloke edilmiş olmasıdır.

Her şeyi belirleyen hedef, çocukken hasret kalınan o ilgi ve hayranlı­ğı elde edebilmek için uydurulan yaşamsal yalanı her zaman ayakta tutmaktır.

Her şeyi belirleyen hedef, çocukken hasret kalınan o ilgi ve hayranlı­ ğı elde edebilmek için uydurulan yaşamsal yalanı her zaman ayakta tutmaktır.

Biz çocuklukta çektiğimiz sıkıntılar üstüne hiç konuşma­ dığımız için bunlar çoğu kez gözü dönmüş eylemlere dönüşür.

Şiddet ne kadar erken baş­larsa, öğrenilen şey o denli kalıcı ve bilinç tarafından kontrol edilmesi o denli güç olur. Bu yüzden, o ana kadar uysal ve ita­atkar davranan ama içlerinde gerçek nedenini bilmedikleri bas­tırılmış bir şiddet taşıyan insanlarda, ilk fırsat, ilk saçma sapan ideoloji içlerindeki canavarın açığa çıkmasına yetebiliyor.

Çocuğun yaşa­dığı gaddarlıklara karşı kendini savunmasına izin verilmediği için, belirli koşullar altında bunun bedelini ileride halkın ta­mamı ödeyebilir.

... istatistiksel çalışmaya göre, Afrika' da iki yüz on sekiz milyon çocuğun dövüldüğünü bildiriyor. Bilgi edinmek istediğimde, deride kanlı izler bırakan darbelerin beynin daha iyi çalışmasını sağladığı cevabını aldım.

... çocuk yaşlarda öğren­diğimiz duygu yoksunluğu, daha sonra öğrendiğimiz her şey­den daha güçlüdür.

...sadece kendimiz olabilirsek sevebileceğimize inanıyorum. Kaçmadan, maskele­rin, başka yüzlerin ardına saklanmadan.