Allah'ın verdiği nimetleri sayarken, ölümü de eklemeli insan.
Yüzünde bir alfabeyi taşır da bazen insan, onu okuyacak hiç kimseyi bulamaz.
Yazılanı yaşadığımız gerçeğini çok sert bir ayazla öğrendik. "Bu kadar da olur mu?" dahi diyemeyeceğimiz kadar olmuştu.
Hayal etsem "Bu kadar olmazdı," diyeceğim bir hayat ürünüyüm.
Kendime alıp vurunca boy aynasının karşısına, 'neden!' avazından; 'şükür' deryasında bir duygunun içinde buldum kendimi.
Kendimce 'çok zor' dediğim ne varsa, sonunda 'iyi ki' diyeceğim bir duygunun müjdecisiymiş.
Çağın, "Ben mutluysam gerisinin önemi yok," duygusunu üstümüze üstümüze yıktığı şu zamanda, başkasını mutlu etmek için kendi hayatından vazgeçebilen insanlar düştü bahtıma.