“Gidişin, cebimde unuttuğum bir mendil gibi sızlar içimde.”

“Her vedada, gözlerin bir şiirin dizesi olur, yarım kalır.”

“Ayrılık, bir nehrin ikiye ayrılmasıdır; bir yanın akar, bir yanın durur.”

“Sen gittin ya, artık her gün batımı biraz daha erken.”

“Ayrılık, bir harfin bir kelimeden düşmesi gibidir; anlam bozulur.”

“Gidişinle başladı içimdeki mevsimlerin kuraklığı.”

“Ayrılık, bir kitabın ortasında kalan bir sayfadır; okunmayı bekler.”

“Veda, bir gülün yapraklarını dökmesi gibi sessizdir.”

“Ayrılık, bir rüyanın en güzel yerinde uyanmaktır.”

“Sen yoksun ya, artık yağmurun da tadı yok.”

“Ayrılık, bir kuşun kanadından düşen tüy gibi hafif ama acı verir.”

“Her ayrılık, bir hatıranın yeniden doğuşudur.”

“Gidişin, bir şarkının en güzel notasını kaybetmek gibi.”

“Ayrılık, bir deniz fenerinin sönmesidir; yönünü şaşırırsın.”

“Sen gittin diye, bütün sokaklar çıkmaza döndü.”

“Ayrılık, bir çiçeğin solması değil, toprağa karışmasıdır.”

“Veda, bir kelimenin alfabeden silinmesi gibidir.”

“Ayrılık, bir trenin perondan ayrılmasıdır; geride duman kalır.”

“Sen giderken, bir bahçe kurudu içimde.”

“Ayrılık, bir denizin iki kıyısında aynı yıldıza bakmaktır.”