İki satır öğrendin diye herkesi cahil mi sanıyorsun???

Yatağına uzandı, ülkesini ve çocukları düşündü. Bu ülkelerdeki çocukların yer yok. Başka bir değişken var, onun tarafı yeşil renkte. Biz, büyük bir sabırsızlıkla çocukların büyümelerini bekliyoruz. kişilerin kafalarına vuruyoruz, adam olmaları için. Seniyezitseni olarak onları görüyoruz. Kafalarını traş ediyoruz, çabuk büyüsünler diye. "Benim büyümeki ki çocuk büyümedi. ( Yirmiüçnisanda onu da bir saatlik başbakanlar belki büyümedü. Hayır, büyümezdi!) Yıllardır taşımayı içerenki çocuğu; yaşamadığı için büyümedi hiç, amcası. Öğretmenim! Efendim? Ben evlendim.

Ben ölmek istemiyorum, yaşamak ve herkesin yanından geçmek istiyorum,
bu nedenle mutlak bir yalnızlığa mahkum edildim.

Bana çay pişirin. Her şeyi kendi kendine düzene girsin bırakalım. Yavaş yavaş soyunalım. Bir şeyin kaybı korkusuyla yaşamayalım. Ne olacak endişesine kapılmayalım. Bırakalım zaman her şeyi halletsin. Bu sözlerin bize korkunç gelmesi. Aynı ırmağa bir kere daha girelim. Acele etme, çay kendi kendine demlenir... Günlük yaşantıların küçük koşuları içinde bunalmayalım, nefes nefese kalmayalım. İnsan kendini değiştirdikten sonra.