ALINTILAR

SAHTE MECNUN
​Bir adam tanıdım, deli dolu sözde,
Ne sevdiği belli, ne sevmediği özde.
Dilinde aşk, dudakta bitmeyen hece,
Değer bilmez mi insan, hiç mi sevilmezce?
​
Sözde Mecnun dersin, bir aşk deryası,
Gözünde sadece kendi rüyası.
Senli benli değil, hep "ben"li sevdalar,
Gerçekler silik, düşler kadar var.
​
Ona göre aşk, sonsuz "seni seviyorum"
Göz ardı eder her şeyi, bilmez yorgunum.
Maddi ihtiyaçlar, hayatın telaşı,
Yok sayılır hepsi, sanki yoktur başı.
​
Kimine göre sırılsıklam aşık,
Kimine göre sahneden bir oyuncu, kışkırtıcı.
Bana gelince, bu oyunda yorulan,
Kendine inanmış bir hayalperest olan.
​
Oysa aşk dediğin sadece sözcük değil,
Hayatın telaşında el ele yürümek değil mi?
​— İlkim M.K.