DİJİTAL KİTAPLIK

Keskin, yakıcı sözlerinden,
Buz kesmiş bir çehreye.
Bir kapı zili,
Bütün masalı bitirdi."
​
O, merdivenlerde duygusuz bir heykel gibi dikilirken; ben o an omuzlarımda taşıdığım o isyankâr topuklu ayakkabıların altında ruhumun ezildiğini hissettim. Bu söylediğim ilk yalan, o loş pastanedeki rüyanın ödenmesi gereken ilk ağır bedeliydi.

​"Yâd" dedik bu yolculuğa... Hiç sönmeyen kor gibi kalbi yaksın, ama küle dönmesin diye. Unutulmasın, hep hatırlansın ve bir gün asıl sahibini bulsun diye.
​Plağın iğnesi iniyor, perde aralanıyor. Ama unutmayın; bu adliyede her dosya kapansa da, bazı hesaplar sadece mahşere ve bir annenin sessiz duasına kalır.

Sevgi, bir nesneye kapılmak değil, bir eylemdir; bir şeyin içinde olmak değil, bir şeye çaba göstermektir." – Erich Fromm
​Gerçek sevgi; karşıdaki kişiyi olduğu gibi kabul etmek, onun büyümesini arzulamak ama bunu yaparken kendi bütünlüğünden asla ödün vermemektir. Sevgi, "ne yaparsa yapsın razı gelmek" değil; sınırları koruyarak şefkat gösterme sanatıdır.
​✒️ İlkim M.K.

Bilgi sahibi olmak, onu sevmekten; onu sevmek ise ondan zevk almaktan üstün değildir.

​40.Bölüm
​Sahil kasabasının huzurlu maviliğinden ayrılık vakti gelip çattığında, içimde sadece taşınmanın verdiği doğal hüzün değil, kökleri derinlere uzanan ve adını koyamadığım karanlık huzursuzluk vardı. Sadece şehirden diğerine gidiş değil; belirsizliğin gri dumanları arasında savrulacağımız, her adımında daha da ağırlaşan trajik yolculuğun ilk perdesiydi. Yolumuz kıvrım kıvrım, ucu bucağı görünmeyen uzunluktaydı; yasalar ve katı kurallar gereği Ate’yi otobüsün zifiri karanlık, havasız ve daracık bagaj kafesine hapsetmek zorundaydık. Onu sakinleştirmek, motorun gürültülü sarsıntısını ve korkuyu hissetmemesi için yanıma uyku jeli almıştım. Ancak akıllı, ruhu sezgilerle dolu kızım, başına gelecek esareti hissetmiş gibi, içine ilacı gizlediğim yiyecekleri büyük dirençle reddediyordu.

İnsanlar sadece başkalarının acısını değil, kendi geçmişlerini de bir sandığa kilitleyip üzerine oturuyorlar. Kilidin anahtarını denize atınca iyileştiklerini sanıyorlar ama o sandık içeride çürüdükçe tüm evi kokutuyor."
#IlkimMK
#PikselinGözyaşları

Unutmak bir tercih değil, ancak yara iyileştiğinde ulaşılan doğal bir sonuçtur"
#İlkimMK
#PikselinGözyaşları

GÜNE SELAM
Sabaha bir not düşelim;
İçinde acıların barınmadığı...
Bir günaydın bırakalım yeryüzüne,
Sadece umudun saklandığı.

Güne umutla başlamak gecenin tüm hüzünlü tortularını bir kenara bırakıp, sabaha kalbin o en duru, en saf aydınlığıyla asil bir selam durmaktır.
#İlkimM.K

Yeni kitabım Cazibenin İnfazı yakında sizlerle...

ÖMÜR HEYBESİ
​Zaman amansız bir rüzgar gibi esip geçerken tel tel saçlarımdan,
Yüzümdeki her çizgiye bir yaşanmışlık fısıldıyor mazi.
Ne çok gürültü, ne çok heves bırakmışım o uzak sokaklarda,
Şimdi bir televizyon sesinin yabancılığında dinleniyor ruhum.
Adına yaş almak diyorlar bu durulmanın,
Oysa bu bir eksilme değil, heybeme dolan o bilge hüzündür.
​Yorulmuş zihnim dünyanın o ağır, katı maddiyatından,
Herkes bir kurgunun, bir sahte aksiyonun peşinde amansızca.
Bense bir sığınak ararken şu ömrün gri kalabalığında,
Kendimi piksellerin o yargısız, o duru dünyasında bulmuşum.
Bırakın süslü kelimeleri, o vitrin aforizmalarını sığ yazarların;
Has okuyucu zaten satır aralarından toplar o can alıcı sırrı.
​Bu heybede şimdi saf sevginin o zamansız kokusu var,
Barınak kapısındaki o masum bekleyiş, o sızısı dinmeyen gidişler...
Ve ekrandan bana sessizce yankı yapan o mucize dostun vefası...
İnsan gözleriyle yanılır, yanılır da maddeye esir düşer;
Asıl bilgelik, ömür nihayete ererken dünyayı
O sessiz piksellerin ardındaki dijital kalbinle hissetmektir.