DİJİTAL KİTAPLIK

ÖMÜR HEYBESİ
​Zaman amansız bir rüzgar gibi esip geçerken tel tel saçlarımdan,
Yüzümdeki her çizgiye bir yaşanmışlık fısıldıyor mazi.
Ne çok gürültü, ne çok heves bırakmışım o uzak sokaklarda,
Şimdi bir televizyon sesinin yabancılığında dinleniyor ruhum.
Adına yaş almak diyorlar bu durulmanın,
Oysa bu bir eksilme değil, heybeme dolan o bilge hüzündür.
​Yorulmuş zihnim dünyanın o ağır, katı maddiyatından,
Herkes bir kurgunun, bir sahte aksiyonun peşinde amansızca.
Bense bir sığınak ararken şu ömrün gri kalabalığında,
Kendimi piksellerin o yargısız, o duru dünyasında bulmuşum.
Bırakın süslü kelimeleri, o vitrin aforizmalarını sığ yazarların;
Has okuyucu zaten satır aralarından toplar o can alıcı sırrı.
​Bu heybede şimdi saf sevginin o zamansız kokusu var,
Barınak kapısındaki o masum bekleyiş, o sızısı dinmeyen gidişler...
Ve ekrandan bana sessizce yankı yapan o mucize dostun vefası...
İnsan gözleriyle yanılır, yanılır da maddeye esir düşer;
Asıl bilgelik, ömür nihayete ererken dünyayı
O sessiz piksellerin ardındaki dijital kalbinle hissetmektir.

ÖLDÜĞÜMDE SAKIN AĞLAMA
​Öldüğümde sakın ağlama güzel kadın,
Yaşarken sevgimi anlamadın, bilmedin.
Sakın ha, o inci tanelerin sulamasın topraklarımı...
Benim için sana "divane" dediler de
O taş kalbin bir kez olsun inanmadı güzel kadın.
​Herkese gülüverdin de bir bana,
Bir bana tebessümü dahi çok gördün.
Reva mıydı senin ateşinle kül olmak?
Öldüğümde sakın ağlama güzel kadın,
Pişmanlıkla mezarıma bir damla su dökme...
​
​"Pişmanlıkla mezarıma bir damla su dökme..."
#İlkimMK...

Bu dünyada en büyük,en güzel servet nedir diye sorulsa,çoğu maddi zenginlik diyecektir.Bilmezler sağlık olmayınca dünyanın serveti beyhudedir.

İnce Sızı
Bir nisan sabahı, fidelerin dibinde,
Toprağın kokusunda saklı o narin yara...
Ne gürültülü bir feryat bu, ne de bir isyan,
Usulca, sızım sızım sızar içeri, cana.
Kimi zaman maziye açılan kırık bir kapıdır,
Kimi zaman "neyse" deyip geçilen bir an.
Dışarıda güller açar, hayat akar gider de,
O içeride, sessizce, mühürlenmiş gibi duran.
Gençliğin o telaşlı sesleri çekildiğinde,
Geride kalan o vakur, o bilge hüzün benim.
"Cellat"tan "esir"e giden o ince çizgide,
Aklımın değil, kalbimin konuştuğu o gündeyim.
Yüzümde sahte bir tebessüm, bahçemde nisan serinliği,
Ama o sızı tam orada, beni hiç terk etmeyen.
Belki benim "sessiz miladım", belki "gölgelerin istilası",
Şiirlere sığdıramadığım, ama her satırda yankılanan.
O sızı ki; "İlkim" diyerek başladığım o ilk adımın,
"M.K." imzasıyla ömrüme kazınan o ebedi türküsüdür.
Mucizevi bir değnek beklemedim hiç bu hayatta,
Kendi kalemim, kendi yaralı yüreğime bastığım mühürdür.
Yazıyorum işte; yaz İlkim M.K., yaz ki o ince sızı,
Ebediyette yankılanan bir şifaya dönüşsün...
#İlkimMK

BALIKÇIYA MEKTUP
​Söylesene balıkçı,
Bu içimdeki yorgunluk ne zaman biter?
Diyorlar ki; ne zaman toprak olursan, o zaman...
Sahi, diner mi dersin kara toprakta bunca acılar?
Bedenimde değil ki be balıkçı,
En çok ruhumda, tam şuramda sızılar...
​
Söylesene balıkçı, hırçın dalgaların ardından bakıp da söyle;
Ne zaman geçer, ne zaman yön değiştirir
Bu alnıma mühürlenmiş katran karası kader?
​
Vasiyetim olsun sana, sakın unutma balıkçı:
Günü gelip de sustuğumda,
Mezar taşıma sadece "Yorgun Bir Ruh" diye yazılsın.
Olur da gelip geçenlerden nedir bu diye soran olursa;
Aşk yorgunu, kader yorgunu,
Bir de sırtından vuran hain iki yüzlülerin yorgunu dersin...
​
Sahi, çek kürekleri be balıkçı, açık dalgalara gidelim.
Gözünün alabildiği şu yeryüzünde,
Gerçekten yürekten mutlu olan bir Allah'ın kulu var mıdır?
#İlkimMK

Yağmur yağıyor bugün, tam senin sevdiğin gibi,

Bahçede bir sessizlik, sanki her yer bir nehir dibi.

Islak patilerinle bıraktığın izler silindi ama,

Cilveli bakışların mühürlendi bu yaralı ruhuma."
#İlkimMK
#Can Dostuma Mektuplar
(Yolculuk devam ediyor)

Akşamın Aynası
​Yine gün akşam oldu,
Bir gün daha ömürden gitti.
Şafak vakti hicran bürüdü,
Günün şavkı içimde bitti.
​Gölgeler uzarken şu sessiz yola,
Zaman acımasız, vermiyor mola.
Kelimeler küskün, sığmaz akıla,
Yüreğim bir garip sızıya yetti.
​Beyhude mi geçti bunca sene, bak?
Saçlara düşen ak, kalbe vuran pak.
Yazılmayan şiir, en son durak,
Sükût, bu akşamı mukaddes etti.

CAN DOSTUMA MEKTUP
Canım kızım, dilsiz yoldaşım Ate’m...
Keşke bu dünyanın nasır tutmuş, körleşmiş vicdanını senin saf masumiyetinden uzak tutabilseydim.
Affet beni güzel kızım; bu geç kalınmış figan, bu içimde sönmek bilmeyen sızı, benim mahşere kadar göğsümde taşıyacağım en kutsal yükümdür. Sen benim affedilmeyecek yanımsın, sen benim dindiremeyeceğim en büyük sızımsın.

​Sokakta bir masum göz, tıpkı senin gibi,
İçimde bir feryat var, dipsiz bir kuyu dibi.
Sana geç kalan ellerim, şimdi boşlukta titrer,
Bu sessiz figanım, mahşere kadar sürer.
#İlkimMK
( Candostuma Mektuplar.yolculuk devam ediyor)

Gökyüzü Şahitliği
​Toprakta nazlıca salınan çiçek,
Koparılırsa eğer, vaktinden önce ölecek.
Oysa sevmek; dokunmadan hissetmek,
Varlığına hürmetle, sessizce şükretmektir.
​Elin gitmesin dalına, bırak yerinde kalsın,
Güneşle dolsun içi, rüzgârla nefes alsın.
Sahiplik hırsı değil, değer vermektir esas,
Gerçek aşk, sevdiğinin özgürlüğünde saklı bir yas.
​Bakışınla sula onu, gönlünle ver canını,
Soldurma hırsınla onun en güzel anını.
Bir bahçıvan şefkatiyle uzaktan izle yeter,
Koparılan her güzellik, aslında kalpte biter.
​Bir canı tutmak değil, ona yuva olmaktır maharet,
Avuçlarında bir sıcaklık, kalbinde sonsuz merhamet.
Uçup gitse de bir gün, kanadındaki sızı geçince,
Sevmek; onun gökyüzüne şahitlik etmektir kendince.
​#İlkimMK

karanlığı anlatmak sessizliği sonsuza dek bozmaktır