BİR BOZUK SAATTİR YÜREĞİM, HEP SENDE DURUR

Herkes seni sen zanneder.
Senin sen olmadığını bile bilmeden,
Sen bile..
Seni ben geçerken,
Derim ki,
Saati sorduklarında;
Onu ”O” geçiyordur.
Kimse anlam veremez.
Tamir ettirmedin gitti derler şu saati.
Ettirmek istiyor musun demezler.

Bir bozuk saattir yüreğim, hep sende durur.

Zamanı durdururum yüreğimde,
Sensiz geçtiği için,
Akrep yelkovana küskündür.
Şu bozuk saat çalışsa benim için ölümdür.
Bil ki akrep yelkovanı geçerse,
Atan bu yüreğim durur.
Bırak bozuk kalsın, hiç değilse;

Bir bozuk saattir yüreğim, hep sende durur.

TURGUT UYAR

Sevgi, insanın içindeki her şeyi yakıp kül eden, ama aynı zamanda küllerinden yeniden doğmasını sağlayan bir ateştir.

Yaşam devam ediyor, Meryem. İnsanlar ölüyor, devletler yıkılıyor, ama hayat her zaman bir yolunu bulup devam ediyor. Sadece bizler, kalbimizde taşıdığımız o ağır yüklerle biraz daha yavaş yürüyoruz.

Evlilik bekleyebilir, eğitim beklemez. Çünkü bir toplumun, kadınları eğitimsiz olduğu sürece başarıya ulaşma şansı yoktur..

Onları hayata döndüren sevgiydi; birinin kalbi, diğeri için tükenmez bir yaşam kaynağı haline gelmişti.

Sadece var olmak ona yetmiyordu; o her zaman daha fazlasını, bir amacı olsun istiyordu. Yaşamak için bir nedeni olmayan insan, ne kadar zengin olursa olsun, sadece nefes alan bir ölüdür.

Yoksulluk ayıp değildir, bir gerçektir. Ama sefalet ayıptır bayım, sefalet yüz karasıdır. Yoksullukta insan doğuştan gelen soylu duygularını koruyabilir, ama sefalette hiç kimse, hiçbir zaman koruyamaz.

Kendi yalanını söylemek, başkasının doğrusunu söylemekten iyidir. Kendi yalanında bir insan olursun, başkasının doğrusunda ise sadece bir papağan!

Bilim, bir insanın her şeyi bildiğini iddia etmesi değil; tam tersine, hiçbir şeyi tam olarak bilmediğini anlayıp sürekli soru sormasıdır. Eğer bilim olmasaydı, insanlık hâlâ doğanın karşısında çaresiz bir çocuk gibi bekliyor olurdu. Biz dünyayı bilimle fethettik, ancak onu yine bilimle koruyabiliriz.

Kendi içine kapalı bir dünyada, kendi kendine yeten bir ruhu kim anlayabilirdi ki?

Aslında insanın canını en çok yatan şey; hayal kırıklıkları değil, yaşanması mümkünken yaşayamadığı mutluluklardır.

Bazen çocuk olmayı özlüyorum

İnsan, yalnız kaldığında kendisiyle baş başa kalmaya dayanamaz.

Satranç, düşüncenin en saf biçimde kendisiyle savaşmasıdır.

Dört ayak iyi, iki ayak kötü!