""Bu dünyada yerim, yokmuş yokmuş.
Keşke bir yalan olsaydım, olsaydım.""

"1000Kitap’tan kaçan ben misali:)
“Bizi kimse aramıyor, çünkü kaybolduğumuzu fark eden yok.”"

""Aynı kitabı okuyup farklı yerlerin altını çizmişiz.""

""Ulan,"dedim, "bu milletin tarih kitabına ihtiyacı yok.
Şarkıları peş peşe diz,
koy kasete, ver radyodan...""

""Peki," dedim, "nasıl bir finale gidelim?"
Durdu.
Bekâra karı boşamak kolaydı.
Bozmadım, sabırla bekledim.
“Mesela...” dedi, “başka bir kadına âşık olsun, ona kapılsın gitsin.”
“Ne bu?” dedim, “Boğaz motoru mu, bir o kıyıya bir öbür kıyıya,
kır dümeni dolaş dur.
Geç bunları.”
“Peki...” dedi, “bu hikâye adama yetmesin, başka şehre ya da memlekete gitsin.”
Fikir fena değildi.
Boka sarmış bir hikâyeyi, daha derin bir boka sarmak, belki bir çıkış yolu olabilirdi."

"Ulan cik cik, mazin ne senin?
“Film bitmiş de, herkes salondan çıkarken, aklı son sahneye takılı kalmış…”"

"Bu kapıları tanıyordum. Kapanırken enteresan sesler çıkarıyorlardı."

"Bir şeyin eksik olduğunu, eksik olanın ruhum olduğunu fark ettim.
Önemsemedim."

"Ne olmuştu da, "Seninle dünyanın her yerine gelirim," diyen Müzeyyen, durduğu yerden çekip gitmelere başlamıştı.
Nerelere gidiyordu?
Gelirken getirdiği bakışlar ne dalgaydı?
Hangisi Müzeyyen'di?
Ya da Müzeyyen kimdi?
İlk tanıdığım kimdi, şimdiki kim?"

""Ulan,"dedim, "bu milletin tarih kitabına ihtiyacı yok.
Şarkıları peş peşe diz,
koy kasete, ver radyodan...""

""Aynı kitabı okuyup farklı yerlerin altını çizmişiz.""

""Bu dünyada yerim, yokmuş yokmuş.
Keşke bir yalan olsaydım, olsaydım.""

"Ne zaman bir şeye el atsam, Müzeyyen, Meksikalı ya da bilmem nereli bir yazarın ya da bir kitabın adını veriyor ve oralarda da benzer şeyler olduğunu söylüyordu."

""Bugün yine gönlümün bahçelerinde gezindim"
"Sensiz sazın zevki mi var?""

""Ayna," dedim, "seni bölük bölük bölerim."
"Denememeni tavsiye ederim," dedi, "bölünerek çoğalırım ve çoğaldıkça fazla suret veririm, hoşuna gitmez."
Bana psikolojik çözümleme yapıyordu.
Kendimi görmekten ya da kendimi "yalnız biri" olduğumu görmekten huzursuz olduğumu ima ediyor, santaj yapıyordu.
Fakat teknik olarak haklıydı.
İti, iki yüz parça yapsam, alt açı, üst açı derken ortalık karışacaktı."