Ebeveynlerinin kavgasına sahit olan çocukların beyin grafigiyle savaşa maruz kalmış çocukların beyin grafigi aynıymış ne acı demi anne baba denen kişiler size bu durumu maruz bırakıyor bir yanda savaş görmüş çocuklar ama siz savaşın en ufak bir anına şahit olmamışken anne baba dediğiniz kişiler Size bu travmaları bırakıyor keşke herkes Ebeveyn olmasa

Ucuz ne kaldıki diyorlar herşeye zam geldi diyolar insanlık kaldı bir ucuz diğer herşey zamlandı

Deniz o kadar durgundu ki, karıncalar bile su içerdi.

Olur böyle şeyler aldırma.
İnsanoğlu çok sıkışınca,
ne düşündüğünü,
ne yaptığını bilemez.

İçini çekti: “Benim başımdan neler geçtiğini kimsecikler bilemez.”

Bizim yaşadıklarımıza, gördüklerimize insanoğlu dayanabilir mi,
insanoğlu dayanıyor.

Bir insan bir insanın yüzüne karşı, hiç çekinmeden onu bu kadar överse işin içinde çok önemli bir iş var demektir.
İnsan ancak ölü bir insana bu kadar yaltaklanabilir.

Seher yeli ılık, tuzlu bir deniz kokusu getirdi kıyılardan, ot, kekik, adaçayı, çiçek kokusuna karışmış.

Gözlerinin önünden incenin incesi al bir çizgi uğunarak uçtu gitti.

Sen iyi bir adamsın.
"Onun için seni çok öldürmüşler."

Sağlıcakla kal, sen iyi bir adamsın.

Onun yüreğinin yerinde yürek yoktu...

Yüzünde de ne kadar çok acı vardı.
İnsanlar böyle uyurken bütün acıları, sevinçleri yüzlerine mi vuruyor acaba?

Bahtsızlığın istilası zihnin direncini artırır; kibri katılaştırıp içgüdüleri körükler.

Her duygu kendisi olmayan şeyle yakınlık içindedir.

Zaman herhangi bir anlamsız iç çekişe şerh düşerek akar.