"Hayat mükemmel olmak zorunda değil. Sen de mükemmel olmak zorunda değilsin. Hata yapabilir, yorulabilir, dinlenebilir ve yeniden başlayabilirsin. Bunların hepsi insan olmanın bir parçasıdır."

İbrahim Ethem demiş ki:

"Bir defasında tahtımın üzerinde oturmakta idim. Karşıma bir ayna koydular. Aynaya bakınca, asıl vatanımın kabristan olduğunu gördüm. Orada ise ne bir dost ne de bir akraba vardı. O yerin yolu uzak ve ahiret azığımda yoktu. Bunun üzerine padişahlıktan soğudum."

İyi bil ki dik ve sarp yokuşu, tırmanmadan salih insanlar derecesine ulaşamazsın.

İbrahim Ethem bir ara Bağdat'tan Basra'ya uğrar. Etrafını saran halk sorar:"-Ey İbrahim musibetlerden bir türlü kurtulamıyoruz. Bu konuda dua ediyoruz ama kabul olmuyor?"

Büyük Veli bunlara cevap vermez."-İzin verirseniz bir müddet içinizde kalayım, durumunuzu tetkik edeyim, sonra cevap vereyim." der.
Gereken araștırmadan sonra onları topladığı mescitte şöyle hitap eder:
"-Ey Basra halkı, halinizi inceledim. Kalbinizin günahlarla ölmüş olduğunu anladım. Ölmüş kalplerin duası kabul olmaz." der.

Halk sorar:"-Ne türlü günahlarla kalbimiz ölmüş?"
İbrahim Ethem on tane günah sayar. Bunları da şöyle sıralar:
1. Allah'ı tanıdığınızı söylüyorsunuz, ama emirlerini tanımyorsunuz.
2. Kuranı Kerim'i okuyorsunuz, ama muhtevasıyla amel etmiyorsunuz.
3. Hazreti Peygamberi sevdiğinizi söylüyorsunuz, ama sünnetini sevdiğinizi göstermiyorsunuz.
4.Şeytanın düşmanınız olduğunu söylüyorsunuz, ama
onunla dostluktan asla geri kalmıyorsunuz.
5. Cenneti sevdiğinizi söylüyorsunuz, ama ona layık bir amel işlemiyorsunuz.
6. Cehennemden korktuğunuzu iddia ediyorsunuz, ama ona götürecek fiilerden geri kalmıyorsunuz
7. Ölüm haktır diyorsunuz, lakin hak olan ölüme hiç hazırlık yapmiyorsunuz.
8. Din kardeşlerinizin ayıbı ile uğraşıyor, kendi ayıbınızı hiç görüyorsunuz.
9. Allah'ın lûtfettiği nimetleri bolca tüketiyor, ama hiç şükretmiyorsunuz.
10. Ölülerinizi gömüyorsunuz bir gün sizin de öleceğinizi düşünmüyorsunuz.

"Hayat kusursuz olsaydı, insan sabretmeyi öğrenemezdi. Her şey kolay olsaydı, başarının değerini anlayamazdı. Hiç düşmeseydi, ayağa kalkmanın ne kadar güçlü bir duygu olduğunu hissedemezdi. Bu yüzden yaşadığın hiçbir zorluğu sadece bir engel olarak görme."

İbrahim Ethem birini çok üzgün görür, ona üç soru sorar

"-Dünyadaki bütün hadiseler takdiri İlahi olmadan meydana gelebilir mi?"
“-Науіr."

"-Sana ayrılan rızkı başkası yiyebilir mi?"
"-Hayır."

"-Sana verilen ömürden kısalma olabilir mi?"
"-Hayır."

"-O halde niçin üzülüyorsun..."

"Bil ki, dünyada hüzün hep var olacaktır. Ölüm insana yakındır. Can her vakit ölümden nasipdâr olabilir. Öyleyse yolculuk gelmeden hazırlığını yap."

Ramazan sohbetlerinde diliyle çokça cömertlikten söz eden, ama hiç de cömertlik yapmayan bir adam İbrahim Ethem'e rica etti.
"-Herkese nasihat ediyorsun, bana da nasihat et."

İbrahim Ethem bu adama tek cümlelik nasihatini şöyle yaptı:
"-Sen açığı kapa, kapalıyı da aç sana yeter."

Adam bir şey anlamamıştı. Mecburen sordu:
"-Açık nedir ki onu kapayayım. Kapalı nedir ki onu açayım?"

İbrahim Ethem kısaca anlattı:
"-Açık olan hep cömertlikten Söz eden ağzımızdır, onu kapa. Kapalı olanı da yoksula hiç açmadığın kesendir; onu aç. Bu sana yeter."

"Cömertlik, yardımseverlik yok oldu. Kim insanlara, malıyla, yiyeceğiyle ve içeceğiyle yardım etmezse güler yüzüyle ve güzel huyuyla yardım etsin. Mal çokluğunuzla övünüp fakirlere ilah kesilmeyiniz. Zayıfları ezmeyiniz. Kimsesizleri çiğnemeyiniz."
nasihatinde İbrahim Ethem günümüzde kaybettiğimiz değerler hususunda bizi uyarmaktadır.

İbrahim Ethem'in yemesiyle, giymesiyle de çok mütevazi bir hayat yaşardı."-Nasıl sabrediyorsun bu mütevazi hayata?" diye soranlara şu açıklamayı yapardı:

"Her şey küçük başlar, zamanla büyür. Fakat sıkıntılar tam aksine büyük başlar ve zamanla küçülür. Onun için ben baştan mütevazi hayatın sıkıntılarını göze alarak başladım, bu zorluğun zamanla alışarak normal hayat haline geldiğini anladım. İsterseniz siz de mütevazi hayati deneyin. Önce zorlanacaksınız, sonra alışarak mütevazi hayattan hep mutluluk duyacaksınız."

İbrahim Ethem'e:"Fiyatlar yükseldi, piyasa pahalandı." diye şikâyette bulunurlar.
"Öyle ise ben kazandım." diye cevap verir.

"Sen nasıl kazanıyorsun, piyasa pahalanınca?" diye sorunca da şöyle açıklar kazancını:
"-Pahalanan malı bir müddet almaz, beklerim. Böylece ucuzken verdiğim parada bana kalır. Bu sebeple her pahallıkta ben kazanır, artırdığım parayla yoksula yardımda bulunurum."

"Hayatına giren herkes kalıcı olmak zorunda değildir. Bazı insanlar sana mutluluğu, bazıları sabrı, bazıları ise kendine değer vermeyi öğretmek için gelir. Her karşılaşmanın bir anlamı olduğunu unutma."

İlmi, amel için öğreniniz. Çokları bunda yanıldı. İlimleri dağlar gibi büyüdü, amelleri zerre gibi küçüldü.

İşittiğime göre, kıyamet günü insan, daha çok utansın diye tanıdıklarının yanında hesaba çekilir.

Öbür dünyada terazide en ağır gelen amel, burada bedene en zor gelenidir.