DİJİTAL KİTAPLIK

Mehtabın solgun ışığı ellerindeki lekeyi aydınlatınca leke kırmızı bir hâl aldı ve daha da yakınlaştığında bu kırmızılığın kan olduğunu anladı. Adam yolunu göremiyordu. Tek istediği ölü ya da diri bir yol almak ve gecenin karanlığında kendine bir yer bulmaktı.

Siyahi adamın gözlerine baktığımda içimdeki o darmadağın olmuş evrende onu kendimle görüyor ve ikimizde aynı yolun yolcusu olan o kara deliğin içinde sürüklenme arzusuyla yanıp tutuşuyorduk.

O anda başka bir haberde şöyle diyordu. "Kaç gündür bulunamayan çocuk dün gece sokakta ölü bulundu." Evet yanlış duymadım. Yazıyordu işte. Muhabir de söylüyordu. Küçücük bir çocuğun ne gibi günahı vardı çocuk olmaktan başka. Galiba bugünler de insanlar her şey olabiliyordu. Lâkin insan olmak dışında.

Dükkânlardan geçerken gözüme bir gelinlikçi çarpıyor.
Öyle ya Bayram'da teyzemlere gittiğimde de yollar hep gelinlikçilerle dolu. Keşke şu gelinlik dükkânlarının yerini kütüphaneler alsa diye kaç kez geçirirdim içimden. Pahalı elbiselerin, marka ayakkabıların yerini güzel ciltli kitaplar alsa ne kaybederiz ki?

Eğer bir insanla tanışmak istiyorsan önce onunla bir kelebek yapmalısın, " diye yanıt verdi. Adamın şaşıran bakışını görünce biraz daha gevşiyor ve hakimiyetini yediden kazandığını hissediyor. Ardından konuşmasını sürdürüyor.

Yanındaki adamın kafası allak bullak olmuş bir hâlde gözlerini hiç kaçırmadan bakıyordu ona.

"Kelebekler insanların ruhlarını temsil eder. Karanlık bir ormanda takip etmen gereken şeylerdir. Lakin her kelebeğe bir renk lazım. Seçtiğin renklerle anlam bulur.

Kelebekler bir ormanın derinliklerinde bulunan hayata anlam katar. Eğer birini tanımak istiyorsan kelebeğe verdiği renge bakmalısın."

Bunun üstüne, adam" Sen hangi rengi seçerdin?' diye üstleniyor.

"Kırmızı," diye yanıtlıyor siyahi adam. "Çünkü insanların İçindeki en güçlü renktir kırmızı.

Sabahleyin erkenden kalktığım günlerde hissettiğim şey bütün bu dağınıklığın ve gürültünün içinde yine kendimi umutsuzca bazen de tüm evrenin , zaman ve mekânın ötesinde bir yerde kendimle boğuşurken bulduğum."
(Farklı Bir Mehtap& Serenay Özkan)

Beyoğlu'nda Yürüyen Yalnız Bir Adamın Hikâyesi...

Kitaptan bir alıntı:

"Yaşamın sıkıcı, aceleci tarafıyla ilgilenmekten ne giden baharı ne de gelen ekim ayının tadını çıkarabilmiş, mütevazı bir dairede tek başına yaşayan, işinde başarılı, orta hâlli ve belki de biraz üstü bir yaşam süren kırklarında bir adamım ben."
(Serenay Özkan)

Bulutlu bir gecede göğ ilk başta bana iyi davranmayacak gibiydi.

#serenayözkan #farklıbirmehtap

Yağmura ve soğuğa rağmen İstanbul bu gece farklı bir biçimde ortaya koyuyordu kendini."
(Serenay Özkan)

İstanbul’un Beyoğlu sokaklarında yürüyen yalnız bir adam, uyuyarak geçirdiği tüm gecelerin hakkını verecekti. Yarın ne işi vardı ne de evde bekleyeni. İşte onu sokaklara davet eden şey de buydu."

(Serenay Özkan)

#serenayözkan #farklıbirmehtap