Ne şeytanı azizim, ne şeytanı?
“Bu bizim gururumuzun, salaklığımızın uydurması... İçimizdeki şeytan yok.. İçimizde aciz var.. Tembellik var.. İradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey, hakikatleri görmekten kaçmak itiyadı var...”

Ben daha çok kendi içinde yaşayan bir insanım.. Bunun için size nazaran birkaç misli fazla yaşamış sayılırım.

Perişan bir haldeyim fakat içimde kendimden bile sakladığım bir ümit var.

Yüksek insan dışına değil, içine kıymet verendir.

Unuttum diyemem
fakat üzerimde bir tesiri kalmamış.

Günün birinde ya çıldıracağız, ya dünyaya hakim olacağız.

Etrafımız o kadar çirkefle dolu ki, temiz kalmak için tek çare, kendi dünyamıza çekilmek ve hiç olmazsa manen alakamızı kesmektir.

Dünyada bana 'Nasılsın?' diye soran çok olmuştu ama 'Neyin var?' diyen olmamıştı. İçimdeki boşluğu kimse fark etmemişti.

İçimizde bir şeytan var mı bilmiyorum, ama bir iradesizlik olduğu muhakkak... Bizim mantığımızla hayat arasındaki uçurumun adı budur.