Oysa, Türk'ün onuru, gururu ve yeteneği çok yüksek ve büyüktür. Böyle bir ulus tutsak yaşamaktansa yok olsun daha iyidir! O halde, ya bağımsızlık ya ölüm!...

Ben ilk defa bu işe başladığım zaman, çok akıllı geçinen bazı kişiler bana sordular; 'Paramız var mıdır? Silahımız var mıdır?' Yoktur dedim. O zaman, 'O halde ne yapacaksın?' dediler. 'Para olacak, orada olacak ve bu Ulus bağımsızlığını kurtaracaktır!' dedim. Görüyorsunuz ki, hepsi oldu ve olacaktır.
Bir takım efendiler de, 'Başkomutan, ulus'a ücret ödemeden, zorla iş yaptırıyor' demişler; oysa kanunun ülkede ücret ödemeden, zorla iş yaptırmasını yasakladığından söz etmişler. Bu doğrudur efendiler; fakat ihtiyaç, tehlike, bize her şeyi yasal göstermektedir. Ordunun ihtiyaçları ulusa parasız iş yaptırmayı gerektiriyorsa, bunu yapıyoruz ve en doğru kanun budur. Ulusun ve ordunun yenilmemesi için, kanun buna engeldir diye, gerekli gördüğüm önlemi almakta kararsızlık göstermeyeceğim.

Gerçeği söylemeyen sanıktan kuşku duymakta hâkim haklıdır

Gelecek ümidiyle çoşan gençler, taze ve temiz canlarını bir amaç uğruna verdiler; ülkeyi kurtarmak için! Ülkeyi, kişilerden ve hırslardan başka bir şey düşünmeyen politikacıların elinde oyuncak yapmak için değil.

Efendiler, bizim yüzümüz her zaman tertemizdi ve hep tertemiz kalacaktır. Yüzü çirkin, vicdanı çirkinliklerle dolu olanlar, bizim vatanseverce, vicdanlı ve namuslu savaşımızı bayağı ve çirkin hırsları yüzünden çirkin göstermeye kalkışanlardır.

Birtakım şeyhlerin, dedelerin, seyitlerin, çelebilerin, babaların, emirlerin arkasından sürüklenen, kaderlerini ve hayatlarını falcıların, büyücülerin, üfürükçülerin, muskacıların ellerine bırakan insanlardan oluşmuş bir topluluğa, uygar bir ulus gözüyle bakılabilir mi?

Ulusun bağımsızlığını yine ulusun azim ve kararı kurtaracaktır...

Oysa, bütün vatanım ve koskoca bir ulusun, ölüm kalımı söz konusu olurken, yurtseverim diyenlerin kendi sonlarını düşünmesine yer var mıdır?...

“Bir ulus, varlığı ve bağımsızlığı için düşünülebilen girişimlerindeki ve fedakârlığı yaptıktan sonra başarılı olur. Ya başarılı olamazsa demek, o ulusun ölmüş olduğuna karar vermek demektir.
Dolayısıyla ulus yaşadıkça ve özveriyle girişimlerini sürdürdükçe başarısızlık söz konusu olamaz.”

Farkında olmadığı halde başsız kalmış olan ulus, karanlıklar ve belirsizlikler içinde olup bitecekleri beklemekte.

Açıkça ortaya çıkmak ve ulusun hakları adına yüksek sesle bağırmak ve bütün ulusu bu sese katmak gerekir.

Başarıları görülmemiş ve denenmemiş gelişigüzel adamlardan, örneğin Erzincanlı bir Nakşi şeyhi ve Mutkili bir aşiret reisi gibi zavallılardan da oluşma ihtimali bulunan herhangi bir Temsil Heyeti'ne, söz konusu olan durum ve görev bırakılabilir miydi?

Bize düşen görev, en hızlı hareketle ulusal isteklere saygılı, yeni bir hükümetin iktidara gelmesini sağlamaktır.

Alevlenen karışıklık ateşleri, bütün ülkeyi yakıyor, hainlik, bilgisizlik, kin ve bağnazlık dumanları, bütün vatan semasını koyu karanlıklar içinde bırakıyordu.

"Bağımsızlığımıza darbe vuran bu saldırı ve tecavüze aracı olamayız" diye haykırmaya cesaret edemiyorlar...
Cesaret edemiyorlar efendiler, çünkü korkuyorlar

Davamızın haklılık ve kutsallığı, bu zor zamanlarda, Allah'tan sonra en büyük yardımcımızdır.

Birtakım vatansız ve dinsizlerin propagandaları, bizim için uyulacak bir değer olamaz.

Her şeyden önce, manevi gücün, kalp ve vicdan gücünün yüksek tutulması şarttır.
Bunu bilirsiniz...

Efendiler, bilirsiniz ki, hayat demek, mücadele ve çarpışma demektir.
Hayatta başarı, mutlaka mücadelede başarıyla mümkündür.
Bu da, manevi ve maddi kuvvete, güce dayanır bir durumdur.

Felaket başa gelmeden önce, onun önlenme sebepleri ve savunmasını düşünmek gerekir.
Geldikten sonra üzülmenin faydası yoktur.