Anlıyor mu­sunuz? Anlamıyorsunuz. Eski bildiklerinizle kanştınyorsunuz.
O halde buraya neden geldiniz? Neden boş yere bilet aldınız?
Bu oyunu daha önce gördüğünüzü sanıyorsanız, neden bizim­le oyalanıyorsunuz? Ve neden bizi de boş yere oyalıyorsunuz?
Sizlere, bunun yeni bir oyun olduğunu nasıl anlatmalı? Sizin öğrendiğinizden başka bir yolda bilmiyoruz ki. Ne yapmalı?

Sen, yalnız iyi programlarımı dinlemek istedin.
Alaturka çaldığım zaman düğmemi kapatmak istedin. Belki gerçek canavar ben değilim.

Alıntı (Sayfa: 151)
Şiir: Bugün

Bugün masal değil,
Masaldan daha güzel, gerçek;
Bugün yeryüzünde olduğum gün!
Ayaktayım işte;
Asfalta amut,
Akasyaya muvazi,
İnsanla omuz omuza,
Kurtla kuşla aynı kaderde,
Gülden lâleden farksız,
Fâniliğinde ömrün;
Herkes gibi dertli,
Ümitli herkes kadar;
Ne de olsa memnun yaşamaktan.

Kim bana söyleyebilir,
Bulutlar mı geçiyor başımın üstünden,
Ben mi gidiyorum bulutlar altında?

🎯 Varoluşun tam ortasında, hayatta olmanın kıymetini bilen bir adamın coşkusu.

Alıntı (Sayfa: 150)
Şiir: Ölüm Tehlikesi

Hızla geç kalabalık caddeden;
Şoför milletine güven olmaz.
Çabucak sapıver sokağına;
Akşam karanlığa tekin değil.

Durma çal evinin kapısını,
Taş düşebilir komşu duvardan,
Ben geliyorum demez ki ölüm
Kaza bela adım başındadır.

Kişi evde gerek akşamları;
Ölürse helâllaşarak ölür.

🎯 Ölümün ansızın geldiğini ve vedalaşmanın önemini söyleyen, herkesin kalbine işleyen dizeler.

Alıntı (Sayfa: 148)
Şiir: Bugün Hava Güzel

Bugün hava güzel,
Bugün içim içime sığmıyor.
Annemden mektup aldım,
Memlekette gibiyim.

Allaha çok şükür karnım tok;
Elimi uzatsam kahve fincanı dudaklarımdadır.
Kuşlar kaçmıyor benden;
Bir güvercin kanadında okşuyorum
Göklerin maviliğini.

Serçelerin cıvıltısıyla siniyor içime
Ağaçların yeşilliği.

Şayet ölürsem,
Helâllaşmaya vakit kalmadan,
Hatırdan çıkarmayın beni;
Dünyaya benden selâm olsun,
Her nefes alıp verişiniz.

🎯 Mutluluğun ve ölümün yan yana geldiği, hayata veda selamı gönderen bir başyapıt.

Alıntı (Sayfa: 147)
Şiir: Bir Ölünün Ağzından

Kabrime çiçek getirenlere gülerim;
Gafil kişilermiş şu insanlar vesselâm;
Bilmezler ki bu kabirle yoktur alâkam;
Ben o çiçeklerdeyim, ben bu çiçeklerim.

🎯 Ölümden sonra çiçeklere dönüşmek… Dört dizede anlatılmış derin bir varoluş şiiri.

Alıntı (Sayfa: 146)
Şiir: Yanlış Bilmesinler Beni

Bahçem ağaçlardan, çiçeklerdendir;
Evim taştan yapılmış.

Annem kardeşimi sever gibi severim
Ağaçları, taşları, çiçekleri;
Hepsine dair hâtıralarım var,
Kimi acı kimi tatlı hâtıralar.
Bu ağaç servi olmadan,
Bu taşa kitabem yazılmadan,
Bu çiçek kabrime çelenk diye getirilmeden,
Söyleseniz beni onlara kuşlar.

Yanlış bilmesinler beni.

🎯 Doğayla iç içe bir ruhun son isteği: “Yanlış bilmesinler beni.” Sade ve dokunaklı.

Alıntı (Sayfa: 144-145)
Şiir: Robenson

Robenson, akıllı Robenson'um,
Ne imreniyorum sana bilsen!

Göstersen adana giden yolu;
Başımı dinlemek istiyorum.

Ben senin olurum, sen kaptan ol;
Yelken açarız bir sabah vakti.
Güneşte gölgemiz olur deniz.
Yolculuk! derken adamızdayız.

İsterdim tercümanım olasın,
Tanıtasın beni balıklara,
Vahşi kuşlara ve çiçeklere;
Bizdendir diyesin benim için.

Ağacı çıkmasını bilirim,
Tanırım meyvanın olmuşunu;
Taş kırmak da gelir elimizden,
Ateş yakmak da, aş pişirmek de.

Robenson, halden bilir Robenson,
Ada hâlâ batmadıysa eğer,
Alıp götürsen beni oraya,
Deniz yolu kapanmadan evvel!

🎯 Robenson'a özenen bir adamın masum kaçış hayali. Herkesin içindeki “uzaklara gitme” arzusu.

Alıntı (Sayfa: 143)
Şiir: İnsanoğlu

Âdem'le Havva'dan geldiğim doğru;
Vuruldum bir kere elma dalına

Hülâ aklımda o Tufan yağmuru;
Şükür çıktığımı Nuh'un salına.

Ölmek varsa günün birinde gayri,
Göz nuru, el emeği, alın teri
Yaşadığım iyi kötü günleri
Değişmem hiçbir cennet masalına.

🎯 Hayatın zorluklarına rağmen yaşanmış her günün kıymetini bilmek. “Değişmem hiçbir cennet masalına” – cesur ve gururlu bir duruş.

Alıntı (Sayfa: 138)
Şiir: Desem ki…

Desem ki vakitlerden bir Nisan akşamıdır,
Rüzgârların en ferahlatıcısı senden esiyor,
Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini,
Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim,
Senden kopardım çiçeklerin en solmazını,
Toprakların en bereketlisini sende sürdüm,
Sende tattım yemişlerin cümlesini.

Desem ki sen benim için,
Hava kadar lâzım,
Ekmek kadar mübarek,
Su gibi aziz bir şeysin;
Nimettensin, nimettensin! Desem ki…

İnan bana sevgilim inan,
Evimde şenliksin, bahçemde bahar;
Ve soframda en eski şarap.

Ben sende yaşıyorum,
Sen bende hüküm sürmektesin.

Günlerden sonra bir gün,
Şayet sesimi farkedemezsen,
Rüzgârların, nehirlerin, kuşların sesinden,
Bil ki ölmüşüm.

Fakat yine üzülme, müsterih ol;
Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini,
Ve neden sonra
Tekrar duyduğun gün sesimi gökkubbede,
Hatırla ki mahşer günüdür
Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum.

🎯 Aşkın en saf, en yalın, en dokunaklı hali. Tarancı'nın sevgiliye yazdığı en güzel şiirlerden.

Alıntı (Sayfa: 136-137)
Şiir: Allah'ı Ararken

Bilirim ne yapsam hata,
Yanlış attığım her adım;
Ellerim elma dalında;
Âdem'le Havva ecdadım.

Belli ne birdir ne iki;
Günahım baştan aşkın.
Yarab sen de bilirsin ki
Bir Sen varsın bana yakın.

Yaşaran gözlerime bak,
Ben yalan söylemek bilmem.
Her şeyim güneşte çıplak;
Nedamet bende cehennem.

Ben ne geceleyin yıldız,
Ne kelebeğim gündüzün.
Bana ben gibi riyâsız
Yüzün gerek Yarab yüzün.

Gitmekte bitmiyor umman;
Sular azgın, tekne delik.
Ah bu dağlar, ah bu duman!
Yolunu şaşırdı geyik.

Merhem tutmuyor yarada;
Kırıldı kolum kanadım.
Gençliğim gitti arada.
Ah neden sonra anladım.

🎯 Tanrı'ya yakarışın, pişmanlığın ve iç hesaplaşmanın en güzel örneklerinden.

Alıntı (Sayfa: 132)
Şiir: Şubat Günü

Kim ne bilsin neydi beni uyutan?
Uyanmadığım o sabah uykudan.

Henüz yaşıyordum yeniden yeni
Bir Şubat gününün güzelliğini.

Türkü kalmasın diye söylenmedik,
Bendim o yağan kar, âsude şenlik,

Dağlara, ovalara, şehirlere;
Sevgilinin hülyalarına süre.

🎯 Uykudan uyanmamak… ve o son sabahın güzelliğini yaşamak. Hüzünlü ve şiirse

Alıntı (Sayfa: 131)
Şiir: Ölüm II

Ey kurumaz menbaı sükûtun,
Işığı güneşten zinde ölüm,
Altında şu alçalan bulutun,
Sendedir umduğum müjde ölüm.

Aynada zifiri bir gecedir,
Bütün zulüm bu suçsuz kalbedir,
Sabır tespihim kopmak üzredir.
Ne gün kalkacak bu perde ölüm?

Ne gün aslına dönecek bu ten?
– Taş, toprak, çiçek, su veya maden –
Ruha ebediyeti vaadeden
Efsanevi yalan nerde ölüm?

🎯 Ölümü bir “müjde” olarak gören cesur bakış. Tarancı'nın ölümle barışık ruhu.

Alıntı (Sayfa: 129-130)
Şiir: Memleket İsterim

Memleket isterim
Gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun;
Kuşların çiçeklerin diyarı olsun.

Memleket isterim
Ne başta dert ne gönülde hasret olsun;
Kardeş kavgasına bir nihayet olsun.

Memleket isterim
Ne zengin fakir, ne sen ben farkı olsun;
Kış günü herkesin evi barkı olsun.

Memleket isterim
Yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun;
Olursa bir şikâyet ölümden olsun.

🎯 Tarancı'nın en bilinen, en sevilen şiirlerinden. Herkesin yüreğine dokunan bir ütopya.

Alıntı (Sayfa: 125)
Şiir: Mademki Vakit Akşam

Mademki vakit akşam,
Madem ne evim barkım,
Ne de bir tek aşinam,
Açılsın gizli sofram,
Gelsin kadehte rakım,

Dostum, neşem ve şarkım!
Madem ki vakit akşam!

🎯 Yalnızlığın en sade, en güzel anlatımı. Akşam olunca tek sığınak kadeh ve dost