Bid'at,iblis için masiyetten daha sevimlidir.Çünkü masiyetten dönülebilir ama bid'atten dönülmez.

“Senin yeğenin var ya, Yusufçuk. Onu oyuna dahil edeceğiz…”
KEMAL: “Öyle bir şey olmaz, onu bu işe karıştıramam, kirletemem onu.”
CENGİZ: “Oğlum biz çatıda anında enseleniriz ama o fırtına gibi ne var ne yok toplar… İyi değil mi, kötü fikir mi şimdi bu?”
(3 Silahşorların ilk büyük planı ve Kemal’in vicdan çatışması – s. 21-22)

“Aşk meşk herkese göre değil… Siz yine yolunuza bakın.”
CENGİZ: “Boş ver be oğlum, aşk meşk bize göre değil. Gel inat etme boz şu tövbeni Ankara’nın en büyüğü olalım, herkes önümüzde düğme iliklesin.”
KEMAL: “Çalacağız, çırpacağız, dolandıracağız… Gayrimeşru bana göre değil o kadar.”
(Kemal’in tövbesini bozma kararı ve Cengiz’le yükselme planı – s. 19-20 civarı)

“Yıllar önce bir dakikada 10 yıllık ilişkiyi bitirmiştin, şimdi ne konuşacaksın? Konuş, 1 dakikan var.”
SEVDA: “Bak Kemal bildiğin gibi değil… Mecburdum, başka çarem yoktu.”
KEMAL: “Niye mecburdunuz Sevda Hanım? … Kara Mithat ile evlendin, yurt dışına gittin. Gördüğüm kadarıyla çocuğun da olmuş, benimle kurduğun hayalleri başkasıyla yaşamışsın aferin sana.”
(Kemal ile eski aşkı Sevda’nın dramatik ve duygusal karşılaşması – s. 17-19)

Alıntı – Hastanede İlk Karşılaşma: Ece Hemşire ve "Aptal Âşık"
(Sayfa: 4. Bölüm - Kemal, gözlem odasından çıkar, Ece Hemşire ile tanışırlar)

ECE: lütfen sakin olun Kemal Bey size bir iğne vuracağım sonra 2 saat buradasınız ama benden size tavsiye hastalığınızı kabul edip burada keyifli vakit geçirmeye çalışın, anlıyorum söylediklerim çok zor şeyler ama elinizden geleni yapın lütfen.

KEMAL: Bundan sonra olaylara daha farklı bakacağım sağ olun, bitti mi acaba iğne?

ECE: Evet bitti iğne, yaptım. Birazdan sakinleşmeye başlarsınız.

KEMAL: Sakinleştim sıkıntı yok, eliniz çok hafifmiş hanımefendi hissetmedim bile, sizin isminiz ne acaba Hemşire Hanım siz beni tanıyorsunuz Ben de sizi tanımak isterim.

ECE: Ben Ece, bugün ben ilgileneceğim sizinle bugün ben nöbetçiyim burada.

KEMAL: Memnun oldum Ece Hanım, bundan sonra söylediğiniz gibi hastalığımı kabul edip buradan tedavi olarak çıkacağım inşallah.

(Kemal odada yalnız kalır, sonra Ozan ile bahçede konuşurlar)

OZAN: Hey arkadaş o kadar dikkatli bakma, hop hop kendine gel uçtun.

KEMAL: Sana bir sır vereyim mi?

OZAN: Ver bakalım iyi sır tutarım ben.

KEMAL: (gözleriyle Ece Hemşire'yi gösterir) yaktı yandırdı beni var ya âşık oluyorum galiba, ayaklarım yerden kesiliyor, midem karıncalanıyor, dudağım kuruyor.

OZAN: Tamam arkadaş anlattık Ece Hemşire'ye abayı yakmışsın da...

KEMAL: (sözünü keser) da yani, ne olur?

OZAN: Eski erkek arkadaşı da bu hastanede kendisi burada hemşirdir.

KEMAL: Nasıl yani, ne diyorsun anlamadım ki?

OZAN: Yani diyorum ki kalbini çalmak istersen şu an kafası karışıktır tam zamanı yani.

KEMAL: Yok öyle pat diye damdan düşer gibi söyleyemem ben, yavaş yavaş kalbini çalacağım inşallah, neyse bir ateş ver de bu olayın şerefine bir sigara yakalım.

OZAN: (çakmağını yakar uzatır) al bakalım kardeşim benim sen şıpsevdisin o zaman öyle mi hemen âşık oluyorsun?

KEMAL: Yok be kardeşim şıpsevdi değilim ben bildiğin aptal âşığım.

OZAN: Nasıl yani, o nasıl oluyor?

KEMAL: Yani şu benim anladığım şıpsevdi çabuk sever çabuk unutur ama aptal âşık çabuk sever ama çabuk unutamaz anladın mı şimdi?

OZAN: Anladım o zaman, Allah yâr ve yardımcın olsun aptal âşık hahaha.

Alıntı – Annenin Cini ile Pazarlık: "O kız sana göre değil"
(Sayfa: 4. Bölüm - Kemal gözlem odasında yalnızdır, annesinin sesi gelir)

ANNENİN SESİ: Ne demek hastalığımı kabul edeceğim, sen hasta değilsin ben karnının içindeyim hissetmiyor musun, duymuyor musun, görmüyor musun beni?

KEMAL: Öncelikle hoş geldin anneciğim, evet canım karnımın içindesin duyuyorum, hissediyorum, görüyorum seni ama bir şey diyemedim o kıza, benim deli olduğumu düşünmesini istedim yalan söyledim. Ne yapayım?

ANNENİN SESİ: Sakın o kızdan etkilendiğini söyleme, o kız sana göre değil ayrıca ben seni Hatice'nin cin tarikatından Elif ile evlendireceğim o Cansu'dan sonra çok iyi bir eş olacaktır sana böylesi daha münasip olur.

KEMAL: Öyle bir şey olmayacak, beni zorlama, bırak istediğimi yaşayayım anne.

ANNENİN SESİ: Tamam o zaman başının çaresine bak bundan sonra ben gidiyorum.

KEMAL: Anne gitme dur biraz konuşalım anne lütfen (annesi karnının içinden kaybolur, kendi kendine konuşmaya devam eder) gitti işte, hep aynı, öldü ruhu, cini geldi yine aynı inatçı, dediğim dedik neyse ne şurada iki saat durayım vay be Ece he güzel isim kendisi de çok güzel, âşık mı oluyorum lan acaba, ilk görüşte aşk mı lan yoksa ilaç uykumu getirdi şurada biraz uzanayım dinleneyim bari yapacak bir şey yok.

Alıntı – Çetin'in Oyunu: "Kendi arkadaşın sattı seni"
(Sayfa: 12. Bölüm - Çetin, Ozan'ı kandırıp Kemal'e tuzak kurar)

ÇETİN: (bağırarak konuşur) anlamıyorum ulan beni terk etti de anlarım da o akıl hastası ile nasıl aşk yaşıyor bunu aklım almıyor ama gösteririm ben ona öyle bir şey yapmalıyım ki o şair bozuntusuna dersini vermeliyim ama ne?

AYDIN: Bak benim aklıma bir şey geldi, dinliyor musun dostum?

ÇETİN: Dinliyorum anlat dostum.

AYDIN: Bu adamın en samimi arkadaşı şu Ozan denen alkolik herif değil mi?

ÇETİN: Evet o, yedikleri içtikleri ayrı gitmiyor. Ne olmuş ki?

AYDIN: Bu Kemal'in tek olayı şiir ise biz de Ozan'ı kafalar onun elinden kâğıdı, kalemi almanın bir yolunu buluruz.

(Ozan odaya çağrılır, teklif yapılır)

OZAN: Delilik bu, olmaz ben arkadaşımı satmam, bana yakışmaz başka birini bulun kusura bakmayın ben yapmam.

ÇETİN: Peki günah benden gitti, bundan sonra olacaklara ben karışmam arkadaş ayrıca daha en iyi teklifimi yapmamıştım sen kaybettin.

OZAN: Kabul etmeyeceğim de merakımdan soruyorum en iyi teklif neymiş?

ÇETİN: Kabul etme ama iyi dinle biliyorum ki uzun süredir buradasın ve sen alkolün her türlüsünü içen bir bağımlısın yani demem o ki sana her hafta 3-4 şişe kolonya getiririm sonra tuvaletin kapısını kitlerim sen de orada gizli gizli içer keyif yaparsın burada, iyi düşün hem alkolünü içeceksin hem de kimse sana karışmayacak krallar gibi yaşayacaksın.

OZAN: (alkol lafını duyunca titremeye başlar) yapmayın ne olur, buna hayır diyemem ama ben arkadaşımı da satamam bana yakışmaz benden başka bir şey isteyin yapayım.

ÇETİN: Madem yapamazsın şimdi çık git alkolü de unut ben sana güzelliğimi yaptım arkadaşım gerisi sende.

OZAN: (biraz düşünür sonra konuşur) tamam kabul ediyorum, hemen bugün yapacağım ama kolonyalarımı da hemen istiyorum bütün vücudum istiyor mahvettiniz beni.

Bu yaşantının da sonu kötü bite­cek albayım. Bizim gibilerin hayatında güzellikler, kısa süren aydınlıklardır.

“Yıllar önce bir dakikada 10 yıllık ilişkiyi bitirmiştin, şimdi ne konuşacaksın? Konuş, 1 dakikan var.”
SEVDA: “Bak Kemal bildiğin gibi değil... Mecburdum, başka çarem yoktu.”
KEMAL: “Niye mecburdunuz Sevda Hanım? ... Gördüğüm kadarıyla çocuğun da olmuş, benimle kurduğun hayalleri başkasıyla yaşamışsın aferin sana.”
(Sevda ile Kemal’in dramatik karşılaşması – s. 17-18)

“Senin bu yobaz dayıların her şeyin suçlusu olarak gördüler beni... O ihtiyardan bir gün intikamımı alacağım, onun altın dişlerini sökeceğim.”
KEMAL: “...babamı bir güzel dövmüş, babam o gün akli dengesini yitirdi. Ondan birkaç gün sonra da annem rahmetli oldu.”
(Kemal’in geçmiş kinini ve acısını anlattığı güçlü monolog – s. 8-9)

“Dayı ne olur ölme dayı, kendine gel ne olur!”
YUSUF: (gözleri dolar)
KEMAL: “1 Nisan şakası hahaha nasıl yediniz ama!”
(Yusuf dayısına tokat atıp osurduğu efsane komik ve duygusal sahne – s. 6-7)

3. Alıntı – Annenin "Cini" Karnında: Psikozun Kapıları Açılıyor
(Sayfa: 3. Bölüm sonu - Kemal, ilaç ve yapıştırıcıdan sonra annesinin sesini ilk kez net duyar)

ANNENİN SESİ: Oğlum ne yapıyorsun?

KEMAL: Bu ses de ne, ne oluyor, anne sen misin, beni görmeye mi geldin?

ANNENİN SESİ: Evet oğlum seni çok özledim, seni görmeye, sana yardım etmeye geldim. Hiç korkma tamam mı bundan sonra yanındayım.

KEMAL: Niye korkayım anne, senden korkmam.

ANNENİN SESİ: (Kemal'in sözünü keser) aç o zaman ağzını benim lakabımı hatırlıyor musun?

KEMAL: Tırtıl değil mi anne?

ANNENİN SESİ: Evet oğlum tırtıl, şimdi gözlerini kapat ağzını aç bekle.

KEMAL: (gözlerini kapatır, sonra ağzına bir şeyin girdiğini hisseder gözlerini açar ağzına gerçekten tırtıl girmektedir) Anne böyle ne oluyor, konuşsana!

ANNENİN SESİ: İşte böyle oğlum ben tırtıl oldum, karnına girdim bundan sonra hiç ayrılmayacağız hep senin yanında olacağım ama bu ikimizin sırrı kimseye söyleme tamam mı yoksa senin deli olduğunu düşünürler senin yolun belli ya öleceksin ya hapse gireceksin başka yolu yok artık.

2. Alıntı – İlk Uyuşturucu Anı: Balon Çocuk ile Tanışma
(Sayfa: 3. Bölüm - Kemal, köprü altında Balon Çocuk (Savaş) ile karşılaşır)

B. ÇOCUK: Aslında anneni görmene yardımcı olurum onu tekrar görebilirsin ne dersin?

KEMAL: Çok isterim, nasıl olacak o iş?

B. ÇOCUK: Paran var mı?

KEMAL: 100 liram var. Ne oldu ki?

B. ÇOCUK: Ver bana parayı halledeceğim işini.

KEMAL: Olmaz, bu benim şarap param ayrıca başka param da yok bu son param.

B. ÇOCUK: Sana şaraptan daha güzel bir şey sunacağım ayrıca annen ile kavuşacaksın hatta çok fantastik bir dünyanın kapıları sana açılacak arkadaş hahaha.

KEMAL: Gülünecek bir şey yok. Ben de bir şey yapacaksın zannettim, neyse ben gidiyorum zamanımı çaldın benim.

B. ÇOCUK: Tamam tamam dur, 100 lira sende kalsın ayrıca gitmek istiyorsan git annemi özlüyorum dedin onu görmek istiyorum dedin. Ben sana sadece yardım etmek istedim.

KEMAL: Tamam öyle olsun 100 lira ile ne yapacaksın?

B. ÇOCUK: Ben bir şey yapmayacağım sen yapacaksın şu karşıdaki hırdavatçıya git 100 lirayı ver 10 tane dert marka yapıştırıcı al buraya gel sonra annene kavuşturacağım seni benim arkadaşım olduğunu söyleme sakın.

1. Alıntı – Bir Çocuğun İsyanı: "İnşallah yarına ölüm haberin gelir"
(Sayfa: 2. Bölüm - Kemal, mektubu okumuştur, Yusuf öfkelidir)

YUSUF: Devam etsene okumaya neden gitmiş?

KEMAL: Sen ne zamandır buradasın, gizli gizli dinlemeye utanmıyor musun?

YUSUF: (bağırır) Senin yüzünden gitti annem değil mi yoksa o beni bırakmazdı, Allah seni kahretsin, senden nefret ediyorum.

KEMAL: (sakinliğini korumaya çalışır) Oğlum bak beni kızdırıyorsun biraz sakin ol.

YUSUF: (babasını itekler) Ben annemi istiyorum ya bana ne, beni anneme götür!

KEMAL: (sinirlenir Yusuf'a tokat atar) Sana artık anne lafı yok dedim bak ne oldu, sinirlerimi tepeme çıkarma benim.

(O esnada kapı çalar, Yusuf koşarak kapıyı açar, Mevlüt kapıdadır)

YUSUF: Senden nefret ediyorum. İnşallah yarına ölüm haberin gelir.

Çocuk kalmak iyiymiş. Biz de iyi kaldık albayım; me­deniyet bizi bozamadı.