Niccolo Machiavelli’nin siyaset felsefesi üzerine yaptığı gözlemler bireysel güç dinamikleri ve insan doğasının karanlık yüzü hakkında evrensel gerçekler barındırmaktadır.

“Eğer dostunu düşmanınla birlikte görürsen, bil ki her ikisi de senin düşmanındır”

tespiti sadakati rasyonel bir sakınma mekanizması olarak tanımlar. Machiavellian doktrininde gücün korunması ve sürdürülebilirliği duygusal bağlardan ziyade stratejik zorunluluklara dayanır. İnsan psikolojisinin temel motivasyonlarını incelediğimizde menfaatlerin çatıştığı noktada dostluğun yerini hızla ihanete bırakabileceği görülür. Strateji bilmeyenler, başkalarının stratejilerinin birer parçası olmaya mahkumdur. Oyunun kurallarını kendi lehine çevirmek için takipte kalın. #machiavelli #strateji #güç #felsefe #siyaset

Siteniz hayırlı olsun.

Shakespeare’in bu sözü, kötü niyetin maskelenmesini anlatır. Bir insanın doğru kaynaklardan (din, etik, yasalar) alıntı yapması, o kişinin niyetinin de doğru olduğunu kanıtlamaz. Zalimler veya dolandırıcılar, kendi bencil amaçlarını meşrulaştırmak için toplumun kutsal saydığı değerleri birer manipülasyon aracı olarak kullanabilirler. Bu durum, "gerçeğin, yalanın hizmetine sunulması" demektir. Özetle; söylenen sözün doğruluğuna değil, o sözü söyleyenin asıl amacına odaklanmak gerekir. #felsefe #sheakspeare #filozof #şeytan

Önce beni yalnız bıraktılar, sonra da o yalnızlığı sever dediler.

Yaşamak, dünyadaki en nadir şeydir. Çoğu insan sadece var olur, hepsi bu.

Asla bir domuzla güreşme; ikiniz de kirlenirsiniz ama domuz bundan hoşlanır.

İnsanoğlu kendi içindeki karanlıkla yüzleşmekten her zaman korkmuştur. İşlediğimiz hataların, verdiğimiz zararların veya içimizdeki kötülüğün sorumluluğunu üstlenmek yerine, bu eylemleri dışsal bir varlığa (Şeytan) yükleyerek vicdanımızı rahatlatmaya çalışırız. Nietzsche'nin bu sarsıcı tespiti bize şunu hatırlatıyor: Şeytan, aslında insanın kendi sorumluluğundan kaçmak için bulduğu en büyük bahanedir.

Selamlar dostlarım,
Bugün sizlere, İmam-ı Gazâlî’nin en büyük eseri olan İhyâu Ulûm-id-Din’in üçüncü cildinin dördüncü bölümünde yer alan “Dilin Afetleri” kitabından bahsedeceğim.
Kitap, birkaç ay önce oldukça gündem olmuştu ve herkes bir anda kitapla ilgili paylaşımlar yapmaya başlamıştı. Ben de o dönem kitabı almış ve Ramazan ayında okumaya başlamıştım; ancak yarıda bırakmıştım. Bugün kitap tekrar aklıma düştü ve baştan başlayarak okudum.
Müslüman biri olarak gün içinde belki farkına varmadan işlediğimiz günahları ve bu günahların boyutlarını detaylı bir şekilde anlatan bir kitap olmuş. Kitapta, İslam dinindeki önemli kişilerin sözlerine sık sık yer veriliyor. Genelde bir Müslümana baktığımızda, namaz ve oruç gibi daha belirgin ibadetlerini görüyoruz. Bu ibadetleri yapıyorsa gözümüzde dindar oluyor; yapmıyorsa en iyi ihtimalle dinî gerekliliklerini yerine getirmiyor diyoruz. Ancak dedikodu, yalan, fuzuli konuşma ve alay etme gibi davranışları bazen sohbet muhabbet içinde bile yaptığımızı unutuyoruz.
Müslümanlar olarak fiziksel ibadetlere, bazen toplumsal ahlakımız kadar değer vermiyoruz. Bu kitap bana bunu gösterdi. Umarım siz de kitabı okur ve beğenirsiniz.
Bol kitap okumalı günler dilerim. 📚✨

Bir işi bilen yapar, az bilen akıl verir, bilmeyen eleştirir, yapamayan da çamur atar.

Kimseye güvenmiyorsan neye sahipsindir ki?

Gerçekten sizi seven kişi sizi üç kez âşık edermiş: Biri kendisine, sonra kendinize, en son da hayata.

Anneler kızlarına damat aradığında, tuttuğunu koparan bir adam olsun isterdi. Tuttuğunu koparan bir gelin? Asla.

İstenmemek öyle yaralayıcı, öyle kalıcı ve öyle sahici bir histi ki her an tekrarlanacak gibi hissedilirdi.

Gamzelerin derinleştirdiği gülüşü sabote etmek, benim işleyeceğim türde bir suç değil.

Kusurlarımdan biri de bazen üstüme bir hüzün çökmesi ve günlerce ağzımı açmamamdır.