Ortaya yeni bir din çıkınca, çoğu kez eski dine karşı bazı özveriler yapmak zorunda kalır. Patriyarkal baba Zeus gelirken, matriyarkal ana Kybele'ye inananlarca özveri de gerekti. Bundan ötürü Kybele, baba Zeus'u Girit'te Diktys mağarasında dünyaya getirdi ve böylelikle Tanrı anası oldu. Ephesos Artemis'ine inanmış, fakat Hıristiyanlığı kabul etmiş olan Ephesoslular, Hıristiyanlığın 431. yılında Ephesos'ta toplanan ve Meryem Ana'nın sıfatlarını saptayacak olan kilise büyüklerini zorlayarak Meryem Ana'ya Tanrı anası niteliğini verdirdiler. Böylece Meryem Ana, Kybele gibi Tanrı anası oldu.
Syf 85

Adı "Hübel'e çevrilerek Kybele Mekke'ye de götürüldü ve Kâbe'ye dikildi. Yalnız, Kâbe'ye konulurken bir kolu kırıldığı için Kureyş kabilesi ona bir altın kol yaptırdı. Onun çevreside tavaf edilirdi. Kıble sözü Tanrıçanın adındandır. Uhud Savaşında Ebu Süfyan muzaffer olunca, "Ulu Hübel" diye naralar atmaya koyulmuştu. Hazreti Peygamber, "Allah-ü Alá vel ecel!" sözleriyle yanıtlamıştı.
Syf 84

simine göre sönüp canlanmasını simgeler. Attis, Suriye'ye geçince adı, İbrani dilinde "Efendimiz" anlamına Adon oldu. Hatta Tevrat ve Zebur'da tek Tanrıya Adonay diye seslenilir. Bu sözü Grekler, Adonis'e çevirdiler ve Adon'un sevgilisi Astarte ya da Astoreth'i, Aphrodite'ye dönüştürerek onu Aphrodite'nin sevgililiğine memur ettiler. Yalnız Suriye'de her yıl kışa doğru Adon'u bir yabandomuzu öldürüyordu. Bundan dolayı Samilerde domuz eti lanetli sayıldı ve tabu, yani yasak edildi.
Syf 82

Yeryüzünü ısıtıp gebe bırakan güneştir. Belki bizce bugün aya oranla güneş daha önemlidir. Ama matriyarkal bir dünyada güneşin görevi yeryüzünü yani büyük anayı ısıtmak ve onu ürünlere gebe bırakmaktı. İşte onun için ilkbaharda doğan ve sonbaharda ya da kışın ölen Tanrıdır. İlk insanlarca hayat sürekli değil ama ayrılma ve kavuşmadan oluşan bir gidiş geliş sayılırdı. Onlarca hayat arzu, sevgi ve yırtılışın etkisinden sonra gençlikle yenileşen, yeni baştan doğan bir varlıktı.
Syf 82

Pelops parçalanıp pişirildikten sonra, Zeus'un buyruğuyla parçaları bir kazana konur. Büyük kazan kaynayınca Pelops, oradan dipdiri ve gövdesi tam olarak çıkar. Pelops öyle bir güzellikle parlar ki, Poseidon ona hemen âşık olur ve altın atlarla çekilen bir arabayla onu Olympos'a taşır. Zeus'un Ganymedes'e yaptığı gibi, Poseidon da, Pelops'u yatak arkadaşı yapar. Bu efsanenin bu biçimi alması, Yunanistan'da gulamperestliğin (oğlancılığın) geliştiği zamana ilişkin ve Ganymedes efsanesinden sonradır.

Ana Tanrıçanın birçok adları arasında "Ma", "Na", "Nana", "Ana" ve bunlardan "Marian", "Aymari", "Mariyamne" adları hasıl oldu. Bunlar arasında batıya gidenler "Marianne" oldu, bugün Fransa'yı temsil eden kadının adı budur. Suriye'ye gidenler "Meryem" oldu; Ermenilerde "Anaitis" oldu. Bursa Olympos'u (Uludağ) dolaylarına her ne kadar sonra Misya dendiyse de, daha önce Tanrıçanın adından "Mariyandin" denirdi. Herodotos bu adı kullanıyor. Troyalılar ana Tanrıçaya, "Mirin" diye tapıyorlardı. İlyada'nın 314. dizesinde, "Ölümsüzler ona cömert endamlı Mirin diyorlardı" denmektedir.
Syf 74

Zeus zamparanın biridir. Dişi kulları arasında gözüne kestirdiklerini boğa, kuğu kuşu, bulut ve daha birçok biçimlere girerek ayartır. Kullarına ettiği muamelede adaletin zerresi bile yoktur. Bu Tanrılara ve yarı Tanrı kahramanlara (hero'lara) değgin efsanelerin hiçbirinde örneğin Perseus ve Theseus'a ait olanlarda insancıl bir özellik ve duygu yoktur. Bu çeşit bir özellik ancak Anadolu ile ilgili efsanelerde görülür. İnsanın insancıl karakterini ortaya koyan mitler arasında Philemon ve Baukis miti dikkate değer.
Syf 69

Tanrılar ulusların sosyal durumunu temsil ederler. Yunanistan'ın Olymposlu Tanrıları da oranın derebeylik çağını gösterir. Birçok ulusların Tanrıları dünyayı yarattıklarını iddia ederler. Zeus ve kızı kızanları hiç o iddiada değillerdir. Onlar kendilerinden önceki Tanrıları bozguna uğratıp altederler. Zeus, Tanrılar Tanrısı olur. Dediği dedik ve kestiği kestik başağadır.
Syf 69

Dünyada hiçbir konu için -Çanakkale'nin küçük bir köşeciğini kaplayan-bu Troya üstüne yazılanlar kadar çok yarı yazılmış değildir. Bu efsane Peloponez'den (Mora Yarımada sından) grien Akha'lar ile Troya halkı arasında ticaret, ve çıkar kaygılarıyla yapılmış olan gerçek bir savaştan doğmadır. Bu savaşın İsa'dan önce on ikinci yüzyılda yapıldığı muhakkak gibidir. Homeros'un llyada'sine göre bu savas Troya krati ihti var Priamovun oğlu Paris tarafından Troya'ya kaçırılan dünya güzeli Helene'yi geri almak için Akhalar tarafından yapılmıştır.

Cici (2022) - Film

Başrollerinde Nur Sürer, Cengiz Bozkurt, Funda Eryiğit, Yılmaz Erdoğan, Ayça Bingöl ve Olgun Şimşek yer alıyor.

Geçmişin izleri hiçbir zaman tamamen silinmez…

Aile içi bir kırılmanın ardından köye taşınan bir ailenin, yıllar sonra yeniden bir araya gelişiyle bastırılmış duygular, saklanan sırlar ve farklı hatırlanan anılar gün yüzüne çıkar. Herkesin kendi gerçeğiyle yüzleştiği bu hikâyede, hafızanın ne kadar güvenilir olduğu sorgulanır.

#Cici #TürkFilmi #Sinema #FilmSahnesi #Dram

Türkan Şoray, Cüneyt Arkın - 📽️ Gözleri Ömre Bedel (1964)

Üşüyorsan söyle, seni bir kat daha seveyim. bak! papatya mevsimi geldi. mevsimlerden papatyayı severim. sonra seni. sonra yine seni. ve hep seni...

Cemal Süreya

Toplum sana sürekli “faydalı ol” diyor…

Ama 2300 yıl önce bir filozof bunun tam tersini söyledi. Eğri bir ağaç vardı. Kimse onu kesmedi… çünkü “işe yaramazdı.”

Ve bu yüzden diğerlerinden daha uzun yaşadı. Belki de sorun sende değil. Belki de sistem, seni kullanabileceği kadar “faydalı” görmek istiyor. Bazen göz ardı edilmek, özgürlüğünü korumanın tek yoludur. 💭

#tarih #felsefe #zhuangzi #bilgi #düşünce

1979 İran Devrimi sırasında idama mahkum edilen bir baba, son gecesinde uyuyan küçük kızı Maryam’ın başında bekler. Sabahın ilk ışıklarıyla hayatına veda edeceğini bilen baba, kızını son bir kez severken bu dizeleri fısıldar:

Kırmızı ve beyaz çiçeğim, ne zaman geliyorsun? Küçük taç yaprağım, ne zaman geliyorsun? Dedinki: çiçekler açtığında geleceğim. Dünyanın bütün çiçekleri açtı, ne zaman geliyorsun?

Meryem’im, aç gözlerini, söyle ismimi. Şafak vakti ve güneş doğdu. Kırlara gitme zamanı geldi. Ah tatlı meryem.

Meryem’im, aç gözlerini, söyle ismimi. Çık evden, yola koyul. Omuz omuza, eski günlerdeki gibi. Ah güzel meryem.

Yine sabah oldu ve ben hala uyanığım, Keşke uyuyabilsem ve seni görsem rüyamda. Hüzün tomurcukları büyüdü kalbimde, Yürek nasıl baş eder bu acıyla. Ah tatlı meryem.

Şimdi hasat zamanı, gel, beni terketme, sen benimsin. Çalışmaya gidelim, buğday biçmeye. Şimdi biçme zamanı, gel, beni terketme, sen benimsin. Çalışmaya gidelim, gel, gel güzel meryem, tatlı meryem..

#janemaryam #iran #müzik #setar #farsçaşarkılar

Aman, kendini asmış yüz kiloluk bir zenci,
Üstelik gece inmiş, ses gelmiyor kümesten.
Ben olsam utanırım, bu ne biçim öğrenci?
Hem dersini bilmiyor, hem de şişman...

Çoğu kişi bu sahnenin ne kadar derin olduğunu fark etmiyor.

Edward Scissorhands, Tim Burton’ın karanlık masalsı anlatımında, yarım kalmış bir ruhun hikâyesini anlatır.

Johnny Depp’in canlandırdığı Edward, dışarıdan tehlikeli gibi görünse de aslında son derece naif ve kırılgandır. Köpekle olan sahnede, makas ellerine rağmen gösterdiği özen ve şefkat, onun gerçek doğasını ortaya koyar. Ama bu saf masumiyet, insanların korkularıyla karşılaştığında yerini dışlanmaya bırakır. Film; farklı olmanın yükünü, kabul görme arzusunu ve görünüş ile gerçek arasındaki o derin çelişkiyi sade ama etkileyici bir şekilde anlatır.

IMDb: 7.9/10
Yaş sınırı: 13+
Yapım yılı: 1990
Film adı : 🎬 Edward Scissorhands