İnsaf ve merhamet dilenmekle millet işleri devlet işleri görülemez; milletin ve devletin şeref ve istiklali korunamaz.

"İnsaf ve merhamet dilenmek gibi bir prensip yoktur. Türk milleti, Türkiye'nin gelecekteki çocukları bunu bir an hatırdan çıkarmamalıdırlar."

Devletin iç işleri ve siyasi meselelerinin asla müdahale kabul etmediği bir hakikat olmakla beraber, benzeri görülmemiş olan bugünki durumda, vatan ve milletin mukadderatını garanti edecek olan Milli Teşkilatı, bilerek ya da bilmeyerek zayıflatacak ve millî birliği bozacak hiçbir muameleye milletin razı olamayacağı da pek meşru ve tabiidir!

Bu bildiri, Anadolu ve Rumeli'de bulunan bütün ordu ve kolordu komutanlarıyla diğer ilgililere gönderilmiştir.

Genel durumu ortaya koyabilmek için ordu birliklerinin nerelerde ve ne durumda olduklarını da açıklamak isterim.

Konya ve dolaylarında Istanbul'dan yönetilen Teal-i Islam Cemiyeti'nin kurulmasına çalışılıyordu. Memleketin her tarafında ihtilâf ve Hürriyet, Sulh ve Selamet Cemiyetleri de vardı.

Bu görüşte olanlar , düşüncelerinde çok direndiler. En doğru yolun kendi görüşlerinin benimsenmesinde olduğunu ispata çok çalıştılar. Sorası gelince , bu konuda da bazı açıklamalar yapacağım.

Merkezi Istanbul'da olan Trabzon ve Havalisi Adem-i Merkeziyet Cemiyeti'nin amacı ve siyasi hedefi adından anlaşılmaktadır. Her hâlde merkezden ayrılmak gayesini güdüyor.

Ermeni Patriği Zaven Efendi de Mavri Mira Hey'eti ile birlikte çalışıyor. Ermeni hazırlığı da tıpkı Rum hazırlığı gibi ilerliyor. Trabzon, Samsun ve bütün Karadeniz sahillerinde örgütlenmiş olan ve Istanbul'daki merkeze bağlı bulunan Pontus Cemiyeti hiçbir engelle karşılaşmadan kolaylıkla ve başarıyla çalışıyor.

Bu derneklerin kuruluş amaçları ve siyasi hedefleri hakkında kısaca bilgi vermek uygun olur görüşündeyim.

Ordunun elinden silahları ve cephanesi alınmış ve alınmakta...

İrem, Ahmet’in karşısında olduğuna inanamıyordu,
belli etmemeye çalışıyordu ama onu hâlâ çok seviyordu.
Yıllar geçmesine rağmen hâlâ onu unutamamıştı, sık sık
rüyalarına bile girmişti İrem’in. Kalbi küt küt atıyordu,
kalp atışlarını kendisi bile duyabiliyordu.
“Ee cimcime, anlat bakalım, bu haydutlar ne istiyorlardı senden?”
“İçim sıkıldı, bir hava alayım dedim sonra bunlar takıldı peşime, para istiyorlardı. Sen gelmeseydin sanırım
beni gasp edip öldürürlerdi.”
“Tam zamanında yetişmişim o zaman.”
“Evet sen küçükken de böyle kahramanlıklar yapardın, cimcime diyerek de beni sinir ederdin, hâlâ unutmamışsın cimcime kelimesini…”

Temel ilke, Türk ulusunun onurlu ve şerefli bir ulus olarak yaşamasıdır. Bu, ancak tam bağımsız olmakla sağlanabilir. Ne denli zengin ve gönenmiş olursa olsun, bağımsızlıktan yoksun bir ulus, uygar insanlık karşısında uşak durumunda kalmaktan öteye gidemez.

Amasya Genelgesi, Mustafa Kemal Paşa'nın özgürlük bildirisidir. Kendi ifadesiyle "mevcut siyaset teorisini" değiştirmek gerektiğini düşünüyordu. Tüm siyasal, mezhepsel ve etnik bölünmüşlüklerin ötesinde Osmanlı yönetiminin; sarayın, sultanın, mevcut partilerin dışında, tamamen milletin iradesine dayanan, birleştirici, bütünleştirici yepyeni bir siyaset teorisi kurmak istiyordu. İşte Amasya Genelgesi bu mantıkla hazırlandı. Amasya Genelgesi, sadece Türk milletinin değil, dün, bugün ve yarın emperyalizm veya saray, sultan; tek adam diktası altındaki tüm mazlum milletlerin özgürlük ve bağımsızlık bildirisidir.

1869 yılında İstanbul'da doğan Ali Kemal, Mulkive Mektebi'nde okudu, daha öğrencilik yıllarında gazetelerde yazıları yayımlanmaya başladı. 1887 yılında Paris'e gitti ve dil öğrendi. Bir yıl sonra İstanbul'a geri döndü. 1889 yılında tutuklandı ve Halep'e sürgün gitti 1895 yılında İstanbul'a döndü, oradan da Paris'e geçip Sorbonne Üniversitesi'ne yazıldı. Burada Jön Türklerle ilişki kurdu. 1913 yılında temelli olarak İstanbul'a yerleşen Ali Kemal, Mondros Mütârekesi'nden sonra gazetelerde Milli Mücadele aleyhine hakaret içeren yazılar yayımladı. 1919 yılında Damat Ferit hükümetinde önce Maarif, ardından Dahiliye Nazırı oldu. Mustafa Kemal'in görevden alınmasını içeren hükümet genelgesini Ali Kemal yayımlamıştır. Milli Mücadele'ye karşı İngiliz ajanı Rahip Frew ile ortak hareket etti. Refet (Bele) Paşa'nın 1922 yılında İstanbul'u teslim almasının (temsili olarak) ardından hükümet İngilizlerle iş birliği yapanları tutukladı. Ali Kemal de tutuklandı, İzmit'e getirildi ve burada halk tarafından linç edildi.

Önder olacakların her ne olursa olsun, gayeden dönmemeleri, ülkede barınabilecekleri son noktada, son nefeslerini verinceye kadar gaye uğrunda özveriyi sürdüreceklerine işin başında karar vermeleri gerekir. Yüreklerinde bu gücü duymayanların işe girişmemeleri çok daha iyi olur. Çünkü, böyle bir durumda hem kendilerini hem de milleti aldatmış olurlar.