Selamlar Dostlarım,

Zirve Ötesi serisinin son kitabı olan Külden Reverans'ta bu sefer balerin olan Güz'ün hikâyesini okuyoruz. Güz'ün en yakın arkadaşları ve abisi, spor kariyerleri ve müsabakaları için yurt dışındadır. Üstelik hepsinin bir ilişkisi vardır. Güz'ümüz ise Türkiye'de kalmış, balerin hayatına devam ederken aşk kitapları okuyup "Böyle aşklar yok, azıcık gerçekçi yazın kardeşim!" dediği bir dönemden geçmektedir.

Tam da bu sıralarda Güz'ün annesi maddi olarak zor günler geçirmektedir. Güz de hem yalnızlıktan sıkıldığı hem de daha çok annesine destek olmak istediği için okul, bale hayatı derken bir de iş hayatına girer. Bu konuda hiç pişman olmadığını hissediyorum. :)

Ben kitabı okudum ve beğendim. Serinin ilk kitabında karakterleri biraz daha tanıdığımız, spor hayatının daha ön planda olduğu ve daha yavaş gelişen bir aşk hikâyesi varken; serinin son kitabı çok daha duygusal bir atmosfere sahip. Karakterimizin ailesi gibi gördüğü arkadaşlarına duyduğu özlem, onu terk eden babasının geri dönmesiyle çocukluk travmalarının tetiklenmesi gibi durumlar kitabı daha da duygusal hâle getirmiş.

Seriyi genel olarak çok sevdim. Kitapları kıyaslarken amacım kötü bir eleştiri yapmak değil. Zaten birinci kitaba çok benzese bunun pek bir anlamı olmazdı. Sadece seride her kitabın farklı bir dönemi ve ağır basan farklı duyguları olduğunu söylemek istedim.

Buradaki karakterleri yolda görsem, kendi arkadaşlarım gibi oturup konuşurum. Umarım siz de okur ve beğenirsiniz.

Kızgın­lığın öfkeyle olan ilişkisi, korkunun kaygıyla olan ilişkisi gibidir. (S.39)

Öfke, bir duruma ara verebilme ve yeni bir durumun ortaya çıkabilmesine izin verme yetisidir. (S.39)

21. yüzyıl toplumu artık bir disiplin toplumu değil, performans toplumudur. Sakinleri de 'itaatkar özne' değil, performans öznesidir. (S.17)

Tükenmişlik sendromu, aynının aşırılığından gelip Ben'in fazla hararetle kor gibi yanma­sıdır. (S.16)

Şiddet yalnızca negatiflikten değil, pozitiflikten de mey­dana çıkar. Yalnızca başka veya yabancıdan değil aynıdan da doğar. (S.6)

'Sizi tutkuyla heyecanlandıran bir iş seçin' dedi 'böylece hayatınızın tek bir günü bile çalışmış olmazsınız.' (S.47)

Konfüçyüs'ün kitabını rastgele açtım. Daha ilk özlü sözde, "Bilge sakin ve dingindir; sıradan insan kaygıların altında ezilmiştir." diyordu, ürperdim. (S.58)

...her anın değerini bilerek yaşamak olanaksızmış. Nedense olanaksız... (S.90)

Öyle ya, yaşamda ana baba olmak hedefinden önemli, kutsal ne olabilir. Ailesinden daha sıkı neye sarılabilir insan? (S.32)

Küçücük çocuk ne anlar tehlikeden?

...ama insanların bazı kötü anlarında yanlarında görmekten hoşlandıkları insanlar vardır.

Haydi, git, şimdi güzel kadınlarımızdan birine, tuvaleti arasında görün; ve ona de ki, yüzüne bir parmak kalınlığında boya süredursun, günün birinde şu cazip şekle istihale etmekten kurtulamayacaktır.

Çocuklar insanın ruhunu hafifletir...

Hiç fark ettiniz mi prens, çağımızda herkes serüven peşinde!