Kötü biri olamamak bir yana, herhangi bir şey olmayı da beceremedim: Ne kötü ne iyi, ne alçak ne
namuslu, ne kahraman ne de haşerenin biriyim. Şimdi bir yandan köşemde pinekliyor, bir yandan da
acı, faydasız bir teselliyle avunuyorum:

Hiçbir şeyi açıklamak zorunda olmadığın biriyle yan yana olmak huzur veriyordu.

Günahkar bir kulun sesine kulak verir miydi acaba Rabbim?

Bu nedenle savaş, düşmana planlarının işe yarayacağını düşündürmek, [ancak] bütün gücünle düşmana saldırmaktır; [böylece] düşmanın komutanını bin li uzakta da olsa öldürebilirsin, işte buna beceri ile büyük bir hedefi gerçekleştirmek denir.

Yaratılış insanı pek topraktan yaratmadı. Çünkü, insan toprak yemez. Ağaçlar açılmış avuçlara benzeyen yapraklarıyla güneş ışığını toplar ve hidrokarbona çevirir. İnsanların gıdası işte bu güneş ışığıdır. İnsan topraktan değil, güneş ışığından oluşmuştur. Bunu anlayan insana her dilde, aydın, münevver, vb. derler, ki bu ışıklı demektir. İnsanların çocukluk çağında Anadolu'da bu ışık yanmaya başlayınca ağaçta Dryad diye hayat dolu bir varlık sezilmeye başlandı.
Syf 122

Hayatta öyle anlar olur ki nokta da koysan; küçük harflerle, sessizce yoluna devam edersin.

Bundan dolayı, ya istiklâl ya ölüm!