Seni sevmeyi isterdim. Seni, sanki ben doğurmuşum gibi, uğruna ölmek istermişim gibi, senin için dünyayı ateşe vermeye hazırmışım gibi sevmeyi isterdim. Ama ben yıllardır sevmekten bucak bucak kaçıyorum. Yarım kalır çünkü sevmek. İnsanı annesi terk eder, annesi babasını terk eder, insanı kollarından ya da organlarından biri terk eder. Yine de bir şekilde yaşarız ama gün gelir, bizi soluduğum hava, içtiğim su dediğimiz biri ansızın ve nedensizce terk eder. İyi ve güzel şeyler insanı hep terk eder, tecrübeyle sabittir bu.

Ben düne değil yarına bakıyorum, seninle birlikte yarına bakmak istiyorum. Ama ben dünden geliyorum dedi, dün yaşanmamış gibi yapamam, boşuna zorlama.

Siz geniş zamanlar umuyordunuz
Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek.

Sende,
ben imkansızlığı seviyorum; fakat asla ümitsizliği değil.

- Buraya umutlu günler koydum. Şimdilik uzak gibi görünüyor, ama kim bilir, birazdan uzanıp dokunursun.

İnsan babası ölünce yetişkin oluyor.

"Şiir okuyorum dedin. Bana da okusana, dedim. Birden siz'den sen'e geçmiştim. İçimden sana sen demek gelmişti. İki dize okudun bana. Gökyüzü gibi bir şey bu çocukluk / Hiçbir yere gitmiyor. Ama ben sana o anda âşık olmadım Ali. Ben sana o günün akşamında åşık oldum. Çok fena âşık oldum. Hayatımın aşkı oldun. Sonra kitabı kapattın."

Bütün bu sohbetler, meyve soyup yemeler, çay içmeler, vakitlice yatmalar, lavanta kokan çarşaflar iyiydi, hoştu. Ama mutluluğu andırmıyordu. Bunların adına dense dense huzur denirdi. Kişiliksiz, sıradan bir huzur. Huzur böyle sıradanlaşınca bir değeri kalmıyordu.

Latif ve narin ne vardıysa içimde, hoyratça kırdı geçirdi dünya.

Elimde soğumuş çay ile tek seferlik bir ilişkide
göz boyama yolunda çiçek alırken, başkasının dramasına nasıl konuk olmuştum bilmiyordum.

Ne de olsa gökyüzünü görerek can vermek, onu hiç görmeden yaşamaktan iyiydi.

Giysilerin ne kadar geniş olursa olsun, kim olduğunu asla saklayamazsın.

Ancak darbeyi hisseden kişi darbenin ne olduğunu bilir.

Bu dünya için kendini paralaman gülünç.

Kalbimiz ancak muhakememiz ve mantığımızın onayı altında doğruyu söyler.